Balsaminka w kształcie ryby to oryginalny przykład judaicznego rzemiosła przełomu XIX i XX wieku, wykonanego ze srebra techniką precyzyjnego łączenia ruchomych segmentów. Korpus został ozdobiony grawerowanymi wzorami geometrycznymi – głowa i przednia część tułowia prezentują subtelne ornamenty, natomiast resztę pokrywają półkoliste, ząbkowane panele imitujące łuski. Wyraźne mechaniczne przeguby pozwalają na ruch poszczególnych sekcji, co jest charakterystyczną cechą tego typu obiektów. Ręcznie wykonane płetwy i ogon przykuwają uwagę liniową, symetryczną dekoracją, wiernie naśladującą rybią anatomię. Elementy te, wraz z delikatnym, chłodno-satynowym odcieniem srebra i lekko zmatowioną, białawą powierzchnią, tworzą wyważoną kompozycję historyzującego stylu judaiki. Na ogonie widoczne są dwie puncy: jedna nieczytelna, druga z monogramem „AS”. Przedmiot mierzy 14,6 cm długości, 4 cm wysokości i 2,2 cm szerokości, waży 55 g. Oryginalny egzemplarz z epoki, zachowany w bardzo dobrym stanie bez widocznych uszkodzeń czy śladów naprawy; powierzchnia z typowym dla starego srebra subtelnym przyciemnieniem w zagłębieniach. Forma tej balsaminki przywołuje głos Europy Środkowej schyłku XIX stulecia – czas, gdy kunszt jubilerski łączył się z symboliką i funkcją obyczajową żydowskiego domu. Srebrna ryba staje się opowieścią o przemijaniu i trwałości rytuału – kolejne łuski, ruchome segmenty, linie płetw i cieniowana patyna to subtelny dialog między naturalną inspiracją, bogactwem folkloru a dyscypliną ręcznego rzemiosła. Ten niewielki przedmiot zdaje się szeptem opowiadać o świątecznym stole, skupieniu i powtarzalnych gestach – o chwili zatrzymanej przez wzór i materiał. Balsaminka o tej formie może pojawić się w nowoczesnej kolekcji judaików lub jako punkt centralny na komodzie, szczególnie na tle neutralnych ścian lub ciemnego drewna, które podkreślą grę świateł na matowym srebrze. Można ją zestawić z innymi judaicznymi artefaktami: kielichem kiduszowym, menorą czy artystyczną szkatułką, uzyskując wyciszony, szlachetny efekt. W kolekcjonerskich, eklektycznych aranżacjach dobrze współgra z szkłem prasowanym z tego samego okresu lub z nowoczesną ceramiką, wprowadzając do wnętrza historyczny detal, który równoważy współczesne elementy. Brak dodatkowych wymagań technicznych i wskazówek dotyczących pielęgnacji. Srebro zaleca się czyścić miękką ściereczką, unikając agresywnych środków, aby nie naruszyć zabytkowej patyny.
