Balsaminka wykonana ze srebra próby 13 łutowej, w formie wieży z chorągiewką, została wytworzona około 1820–1830 roku w Europie Środkowej, najprawdopodobniej na terenie Polski. Obiekt sygnowany, o całkowitej wysokości 18,5 cm i szerokości podstawy 8 cm, wyróżnia się lekkim, matowym odcieniem srebra z delikatną patyną, która ciemnieje w zagłębieniach ornamentu. Brzusiec ma kształt dzwonu, posadowiony na krągłej stopie i dekorowany giloszowanym ornamentem o wzorze łuski, zaś podstawa oraz kołnierz zwieńczone są regularnym motywem wieńca z liści dębu. Kopułkowa pokrywa posiada równomiernie rozmieszczone otwory na wydobywanie się wonności, a całość wieńczy smukła chorągiewka z widoczną puncą srebra 13 łutowej próby. Elementy są wykonane starannie, łączenia maskowane pasami dekoracyjnymi; cała forma utrzymana jest w stylistyce późnoklasycystycznej z historyzującymi detalami typowymi dla początku XIX wieku judaików. Stan zachowania bardzo dobry – przedmiot nie wykazuje śladów napraw, nie posiada ubytków ani wgnieceń, a oryginalna patyna świadczy o autentyczności epoki. Forma tej balsaminki wpisuje się w symboliczną narrację judaistycznych rytuałów – jej wieżowy kształt, wyważone proporcje i powściągliwa dekoracja są echem neoklasycystycznych ideałów epoki, będąc równocześnie nośnikiem kulturowej tożsamości. Delikatnie giloszowane pasy i liściaste wieńce wydają się opowiadać o cierpliwości dawnych srebrników oraz o domowym rytmie szabatowych obrzędów, gdzie codzienność splatała się z sacrum. Dyskretna patyna, której nie ukryto podczas konserwacji, podkreśla ciągłość historii zapisanej zarówno w formie, jak i funkcji przedmiotu. Balsamikę można wyeksponować w kolekcjonerskiej gablocie, na klasycznej bibliotece lub konsoli, gdzie subtelne odblaski srebra uzupełnią miękkie światło wnętrza. Doskonale odnajdzie się w zestawieniu z innymi przedmiotami judaistycznymi lub XIX-wieczną metaloplastyką – na przykład obok secesyjnych świeczników, klasycznych ram czy ciemnych, drewnianych skrzyń. W stylizacjach historyzujących i eklektycznych doda głębi przechowywanym kolekcjom; w minimalistycznym otoczeniu zwróci uwagę precyzją detali i rytmem ornamentu. Obiekt mierzy 18,5 cm wysokości, 8 cm szerokości i 8 cm głębokości, jego masa to 153 g. Materiał – srebro próby 13 łutowej, pełna sygnatura widoczna na chorągiewce; technika dekorowania: giloszowanie i rytowanie. Przedmiot nie wymaga specjalnej pielęgnacji poza łagodnym polerowaniem dedykowanymi środkami do konserwacji srebra. Nie wykazuje żadnych uszkodzeń ani rekonstrukcji – zachowany w oryginalnej formie.
