Bomboniera, kość słoniowa, porcelana, Richard Ginori, Włochy, lata 70.
470 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 17173
Porcelanowa bomboniera powstała w latach 70. w słynnej włoskiej manufakturze Richard Ginori to przykład kunsztu dekoracyjnego charakterystycznego dla tej epoki. Na tle lekko ciepłobiałej, lśniąco szkliwionej porcelany pojawia się motyw botanicznej girlandy: zielone liście rozmieszczone na obwodzie zostały naniesione za pomocą kalkomanii, a wśród nich widoczne są subtelne, różowe pąki i kwiaty róż malowane ręcznie. Dekorację dopełniają złocenia na obrzeżach, stopce oraz górnym rancie. Pokrywka zwieńczona jest modelowanym uchwytem w formie pąka, z wykończeniem w tonacji różu i ecru, oraz z ręcznie malowanym listkiem u podstawy. Proporcje naczynia są wyważone i zaokrąglone, całość budzi skojarzenie z klasycznymi formami włoskiej porcelany użytkowej. Bomboniera oparta jest na niskiej, lekko wysuniętej stopce. Stan zachowania oceniany jest jako bardzo dobry; porcelana zachowała połysk, ornamenty i złocenia są wyraźne, a widoczny jedynie wewnątrz pokrywki drobny odprysk pozostaje ukryty po jej nałożeniu. Bomboniera przywołuje delikatny głos włoskiego wzornictwa lat 70., kiedy ornamentykę traktowano jako formę subtelnej narracji o naturze i pięknie codzienności. Motywy roślinne, lekko stylizowane, a zarazem precyzyjnie malowane, prowadzą ku romantycznej tradycji porcelany śródziemnomorskiej. Złocenia i ręczna malatura pozwalają odczuć obecność rzemieślnika, który każdy detal podkreślał z myślą o trwałości i szlachetności materiału. Przedmiot ten zdaje się zapraszać do powolnego celebrowania drobnych rytuałów – zamykania wewnątrz słodyczy czy rodzinnych pamiątek. We wnętrzach kolekcjonerskich bombonierę można zestawić z klasyczną białą porcelaną lub współczesnymi, minimalistycznymi naczyniami, nadając aranżacji miękkości i łagodnego kontrapunktu. Dobrze prezentuje się na drewnianych konsolach lub w towarzystwie szklanych pater w salonie, a także jako centralny punkt na stole podczas spotkań rodzinnych. Można połączyć ją z detalami w odcieniach zieleni lub złota – świecznikami, lekkimi bieżnikami z lnu – by wydobyć ciepło kolorystyki i rodzajową elegancję włoskiej szkoły połowy XX wieku.
