Cukiernica Eklektyzm, mosiądz srebrzony, Polska, XIX w.
2 250 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 20009
Eklektyczna cukiernica z końca XIX wieku została wykonana w Polsce ze srebrzonego mosiądzu – materiału cenionego za szlachetność połysku i trwałość konstrukcji. Jej wydłużony, owalny korpus zdobią delikatne, grawerowane motywy kwiatowe, subtelnie odbijające światło na srebrzystej powierzchni. Uwagę przyciągają dekoracyjne, symetryczne uchwyty o misternie wygiętych wolutach i akcentach roślinnych, charakterystycznych dla eklektyzmu tego okresu. Pokrywka zwieńczona jest dekoracyjnym, centralnym uchwytem z rozbudowaną ornamentyką, a całość wsparta na czterech stylizowanych nóżkach o reliefowym zdobieniu. Proporcje cukiernicy są harmonijne: lekko wypukła pokrywka i zbalansowany korpus budują wrażenie stabilności i finezji. Stan zachowania ogólnie dobry – widoczne są drobne ślady użytkowania oraz miejscowa patyna, typowa dla wieku i materiału; brak widocznych uszkodzeń czy śladów napraw, wszystkie elementy pozostają oryginalne.W swej formie cukiernica przywołuje ducha końca XIX wieku, epoki, w której eklektyzm pozwalał łączyć inspiracje różnych stylów i epok. Srebrzysta powierzchnia odbija obrazy minionych salonów, a roślinne ornamenty snują opowieść o dawnych spotkaniach przy herbacie, gdzie każdy detal miał znaczenie. Delikatne przetarcia i patyna podkreślają jej autentyczność – jakby sama cukiernica szeptała historie rodzinnych rytuałów i eleganckich podwieczorków, w których sztuka stołu była równie ważna, co rozmowa.Współcześnie cukiernica taka może znaleźć swoje miejsce zarówno na klasycznym, jak i nowoczesnym stole. Warto zestawić ją z porcelaną o prostych liniach lub szkłem ciętym na wzór secesyjny, by podkreślić kontrast między subtelną dekoracyjnością a czystością formy. Dobrze sprawdzi się jako centralny akcent podczas serwowania deserów lub napojów – można ją połączyć z innymi metalowymi naczyniami lub tekstyliami w stonowanych barwach. W kolekcjonerskim wnętrzu odnajdzie się wśród antycznych lub vintage akcesoriów stołowych, budując dialog między przeszłością a współczesnością.
