Dewizka do zegarka kieszonkowego z medalionem, złocenie złoty, mosiądz złoty, szkło przezroczysty, Austria, początek XX w.
911 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 41964
Antyczna dewizka do zegarka kieszonkowego z medalionem, wykonana w Austrii około 1900 roku, reprezentuje kunszt jubilerski przełomu XIX i XX wieku. Łańcuszek powstały w technice „złota double” – złocony mosiądz – zachowuje ciepły, żółtawy odcień o wysokim połysku. Ozdobna forma opiera się na geometrycznych ogniwach: płaskie romby naprzemiennie zestawiono z parami zaokrąglonych, rytmicznie żłobionych ogniw, dopełniając je sygnaturą wytwórcy. Całość wieńczy okrągły medalion w dekoracyjnej ramie z subtelnymi, roślinnymi motywami i niewielkim, przezroczystym kamieniem. Wewnątrz medalionu znajduje się sepiowy portret pod wypukłym szkiełkiem. Zapięcie i pierścienie łączące utrzymane są w tej samej tonacji, wyposażone w sprężynowy mechanizm. Wszystkie elementy są oryginalne, a powierzchnia gładka i błyszcząca, pozbawiona śladów zużycia czy renowacji. Zachowana w bardzo dobrym stanie.W tej dewizce pobrzmiewają echa epoki, która ceniła detal, symbol i osobistą historię zamkniętą w przedmiotach codziennego użytku. Organiczne linie medalionu i dekoracje łańcuszka przywołują secesyjne inspiracje, gdzie jubilerstwo spotykało się z rzemiosłem artystycznym. Przenosząc się do początku XX wieku, można niemal poczuć atmosferę wiedeńskich salonów, w których każdy drobiazg miał znaczenie. Ciepły blask złocenia i portret zamknięty pod szkłem tworzą dyskretną narrację o pamięci i stylu, który nie ulegał pośpiechowi.Dewizka z medalionem najlepiej odnajdzie się jako sentymentalny akcent w kolekcjonerskiej ekspozycji akcesoriów z przełomu wieków. Można ją zestawić z zabytkowym zegarkiem kieszonkowym, szkatułą z orzecha lub minimalistyczną, nowoczesną oprawą, która wydobędzie jej historyczny charakter. Sprawdzi się zarówno w klasycznej bibliotece, jak i w gabinecie z elementami stylu Art Nouveau czy Art Déco. Warto połączyć ją z innymi drobnymi obiektami z epoki – szklanymi flakonami, mosiężnymi przyciskami lub fotografiami w sepii – tworząc kameralną narrację o dawnych czasach.
