Dziadek do orzechów Art déco, złoty, mosiądz, Polska, lata 40.
1 911 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 16114
Polski dziadek do orzechów z lat 40. to przykład użytkowej rzeźby w stylu art deco, wykonany w całości z mosiądzu o ciepłej, złotobrązowej tonacji. Jego forma opiera się na solidnej, okrągłej podstawie ze żłobionym detalem przy krawędzi; wyżej dominuje masywny, geometryczny pierścień, przez który w osi pionowej przechodzi śrubowy mechanizm dociskowy zakończony poziomą rączką w kształcie litery T. Uwagę przykuwają dwa kuliste końce rączki — lekko spatynowane, z delikatnymi śladami oksydacji, typowymi dla wiekowego metalu. Satynowane, matowe wykończenie i starannie szczotkowana faktura wydobywają naturalną patynę mosiądzu. Punkty połączeń i mechanizmy prezentują solidność wykonania, a charakterystyczna dla epoki prostota idzie w parze z funkcjonalnością: konstrukcja zapewnia precyzyjną kontrolę rozłupywania orzechów. Przedmiot zachowany w bardzo dobrym stanie, obecne są jedynie subtelne ślady użytkowania i naturalna, równomierna patyna — bez uszkodzeń czy napraw. Bryła tego dziadka do orzechów opowiada o epoce, która ceniła dyscyplinę formy i perfekcyjne proporcje. Jest jak fragment przedwojennego salonu, gdzie metalowe detale współtworzyły atmosferę uporządkowanej nowoczesności. Surowa geometria pierścienia i industrialny motyw śruby przypominają o powojennej fascynacji maszyną oraz nowych technologiach. Gdy dotknąć chłodnej, satynowej powierzchni, można wyczuć szlachetny ciężar czasu — jakby przedmiot szeptał własną historię z epoki, w której funkcjonalność miała status niemal estetycznego kredo. Ten art deco dziadek do orzechów może z powodzeniem pełnić rolę eksponatu na konsoli lub stoliku w kolekcjonerskim salonie czy jadalni vintage. Warto zestawić go z tacą z okresu międzywojnia, szklanym wazonem inspirowanym Bauhausem albo polską porcelaną z lat 30.–40. Dobrze odnajdzie się również w aranżacji w duchu mid-century, gdzie geometria i metal spotykają się z naturalnym drewnem. Może stać się subtelnym akcentem na świątecznym stole — jako funkcjonalny przedmiot lub ciekawy obiekt konwersacji, szczególnie w zestawieniu z innymi akcesoriami stołowymi z epoki.
