Forma szklana mid-century modern, oliwkowe szkło, proj. M. Veltuzen-Nagrabecka, Polska, lata 70.
4 250 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 12567
Forma szklana projektu Marii Veltuzen-Nagrabeckiej powstała w Polsce w latach 70. i stanowi unikatowe dzieło mid-century modern. Utrzymana jest w barwie oliwkowej zieleni o ciepłym, lekko żółtawym odcieniu, szkło wyróżnia się półprzezroczystością oraz licznymi drobnymi pęcherzykami powietrza, zamkniętymi równomiernie w masie. Bryła nawiązuje do biomorficznych eksperymentów tamtej dekady: jej baza zbliżona jest do sześcianu, zaokrąglona na krawędziach, wyżej zaś forma przechodzi w dynamicznie zdeformowany, nieregularny kształt, przypominający zgniecioną lub miękko złożoną tkaninę. Otwór jest przesunięty względem osi i delikatnie przyciśnięty, podkreślając indywidualność obiektu. Powierzchnia o wysokim połysku odbija światło falisto i nieregularnie, ukazując zmienne, lokalne grubości szkła. Stan zachowania określono jako znakomity — nie występują pęknięcia, wyszczerbienia, ślady napraw czy współczesnych ingerencji; naturalne inkluzje w szkle są zgodne z techniką artystycznego hutnictwa tego okresu.Obiekt ten sygnalizuje głos lat 70., pełen odwagi w poszukiwaniu organicznych kształtów. Jego asymetryczna linia i nieregularne pęcherzyki zdają się opowiadać historię eksperymentów przy hutniczym piecu — fascynacji ruchem, miękkością, nieoczywistą dynamiką formy. To szkło nie tylko odrzuca konwencję geometrycznej dyscypliny, ale także przywołuje atmosferę indywidualnej pracy artysty, gdzie każdy odcisk w masie i każda nierówność kształtują niepowtarzalny charakter. W błysku szkła i w zróżnicowanej fakturze zawarta jest energia twórczej wolności epoki; obiekt staje się świadkiem artystycznych przemian i równocześnie osobistą opowieścią Marii Veltuzen-Nagrabeckiej.Forma ta dobrze odnalazłaby się jako solistyczny akcent na niskiej konsoli z palonego dębu albo na tle grafitowej ściany, gdzie światło podkreśli jej złożoną fakturę. Można ją zestawić ze szlachetną ceramiką studyjną lub minimalistycznymi elementami z metalu, by wydobyć dialog różnych faktur i epok. Wnętrza utrzymane w duchu kolekcjonerskiego modernizmu bądź eklektycznej galerii – zwłaszcza o ciepłej palecie kolorów i miękkim rozproszeniu światła – będą stanowić dla tego obiektu optymalne tło. Warto połączyć go z innymi przykładami szkła lat 60. i 70., aby dopełnić atmosferę rzeźbiarskiej wolności i eksperymentu.
