Fotel H-269, wełna żółta, buk brązowy, proj. J. Halabala, UP Zavody, Czechosłowacja, lata 30.
11 800 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 9798
Fotel H-269, zaprojektowany przez Jindřicha Halabalę dla UP Zavody w Czechosłowacji pod koniec lat 20. i na początku lat 30., stanowi studium modernistycznej funkcji i formy. Konstrukcja opiera się na solidnej bazie z giętego drewna bukowego, którego wyraziste, płynne linie podłokietników uzyskano dzięki technice wypracowanej przez Thoneta. Drewno zostało wybarwione na średni, dębowy brąz i zabezpieczone półmatowym lakierem, podkreślając naturalny rysunek słojów. Tapicerka – matowa, lekko fakturowana tkanina w nasyconym odcieniu żółci – wykonana została tradycyjną metodą z użyciem sprężyn i pasów, a całość domyka kedra biegnąca wzdłuż krawędzi. Fotel posiada głębokie siedzisko, lekko pochylone oparcie i nisko osadzoną bryłę, sprzyjającą relaksowi. Konstrukcja pozbawiona jest widocznych elementów montażowych, co świadczy o wysokim poziomie rzemiosła. Stan: po kompleksowej renowacji stolarskiej i tapicerskiej, zachowany bez widocznych śladów użytkowania. Forma H-269 niesie w sobie oddech lat 30., kiedy modernizm spotkał się z potrzebą codziennego komfortu. Gięte drewno opowiada o fascynacji nowoczesnością, a żółta tkanina przywołuje atmosferę dziennego światła – fotel jakby zapraszał do zatrzymania się na chwilę, w świecie, który dopiero uczył się nowego języka designu. W jego liniach widać śmiały dialog między funkcją a miękką, organiczną formą, która otula użytkownika i zachęca do odpoczynku. Fotel Halabaly można zestawić z minimalistycznymi stolikami z forniru dębowego lub chromowaną lampą stojącą, by podkreślić jego modernistyczny rodowód. Dobrze odnajdzie się w salonie o stonowanej palecie barw, gdzie złocisto-żółta tapicerka stanie się akcentem na tle szarości, beży lub ciemnego drewna. Warto połączyć go z tekstyliami w geometryczne wzory lub dywanem o subtelnej fakturze; w kolekcjonerskim wnętrzu może stanowić centralny punkt strefy relaksu, a w połączeniu z innymi ikonami czeskiego wzornictwa z lat 30. – wybrzmieć jako świadectwo klasycznej syntezy tradycji i nowoczesności.
