Antyczny francuski fotel klubowy z końca XIX wieku wykonany został z litego orzecha i tapicerowany niebieską, licową skórą o umiarkowanym połysku. Ciemny, stonowany odcień niebieskiego kontrastuje z satynową ramą w średnim brązie, podkreślając czytelny rysunek drewna. Obfitość ręcznie rzeźbionych motywów – florystyczne ornamenty na szczycie wysokiego oparcia, kartusz oraz dekoracyjne muszle i woluty na podłokietnikach i fartuchu – wskazuje na inspiracje rokoko oraz stylem francuskiego II Cesarstwa. Konstrukcja oparta jest na solidnych, toczonych i żłobionych nogach z przodu, tylnych prostych, a fragmenty podłokietników pokrywa skóra, uwypuklona ozdobnym gwoździkowym szlakiem. Uwagę przykuwają proporcje: wysokie, sercowate oparcie, subtelnie modelowane siedzisko oraz masywne podłokietniki gwarantują wygodę i stabilność. Widoczne ślady użytkowania są naturalne dla tego typu zabytku – incydentalne marszczenia skóry i drobne ślady na drewnie jedynie potwierdzają jego autentyczność. Mebel zachowany w bardzo dobrym stanie, z nienaruszoną konstrukcją i kompletnymi zdobieniami. W tej formie czuć wyraźnie głos Belle Époque: rzeźbienia przywołują francuskie salony, gdzie komfort spotykał się z dbałością o artystyczny detal. Serce tego fotela opowiada o epoce, która ceniła wyszukane dekoracje i mistrzostwo ręcznego wykonania – miękka skóra i ciepły orzech przywodzą na myśl wielogodzinne rozmowy przy kominku, a delikatna patyna wydaje się szeptać „pamiętam dotyk minionych pokoleń”. Każdy detal, od głębokich fałd na siedzisku po łagodnie połyskujące krawędzie ramy, buduje narrację wyrafinowanej gościnności minionego stulecia. Fotel ten można umieścić jako mocny akcent w bibliotece z dębowymi regałami lub jako solistę przy marmurowym stoliku w salonie. Doskonale odnajdzie się w eklektycznych wnętrzach kolekcjonerskich, tuż obok klasycznego dywanu, dużej lampy z epoki lub w otoczeniu sztukaterii i tapiserii. Warto zestawić go z dodatkami w ciepłych szarościach, burgundzie lub złamanej bieli – zestawione kolory wydobędą głębię skóry i podkreślą historyczny charakter drewna. Swobodnie można budować wokół niego scenę domową z anturażem lat 1900 lub nowocześniejszych kompozycji, gdzie odnajdzie się jako dialog między dawnym rzemiosłem a współczesną elegancją.
