Metalowy gazetnik z lat 70. prezentuje formę zakorzenioną w estetyce modernizmu – całość oparto na metalowych prętach uformowanych w geometryczną, ażurową strukturę o trójkątnych bokach i prostokątnej podstawie. Chłodny, srebrnoszary kolor z lekko połyskującym, metalicznym wykończeniem nadaje przedmiotowi industrialny charakter, podkreślony przez prostotę linii i brak zbędnych zdobień. Konstrukcja wyposażona jest w wygodny uchwyt zwieńczony dekoracyjną sprężyną (z uszkodzeniem po jednej stronie, nie wpływającym na funkcjonalność), a stabilność zapewniają niewielkie kuliste nóżki. Proporcje są wyważone: szeroka podstawa (39 cm), łagodnie rozchylone boki oraz wysokość 32 cm i głębokość 31 cm pozwalają na przechowywanie czasopism i gazet w porządku, jednocześnie eksponując ich okładki. Brak dodatkowych ornamentów wzmacnia modernistyczny, użytkowy wydźwięk przedmiotu. Stan zachowania dobry – widoczne są ślady utleniania i patyny oraz uszkodzenie sprężyny przy rączce, jednak całość pozostaje stabilna i w pełni użyteczna.
Ten gazetnik zdaje się szeptać głosem epoki, w której praktyczność i optymizm konstrukcyjny szły w parze z oszczędnością formy. Metalowe pręty układają się w graficzną siatkę – prostą, a zarazem dynamiczną, przywołującą skojarzenia z architekturą i wzornictwem codziennym lat 70., kiedy to nawet przedmiot użytkowy mógł być nośnikiem modernistycznej myśli. Chłodny połysk metalu i wyczuwalna pod palcami faktura patyny opowiadają o czasie, który pozostawił swój ślad, nie odbierając przedmiotowi walorów użytkowych.
Współcześnie taki gazetnik można swobodnie zestawić z meblami z lat 60. i 70. – niskimi sofami na smukłych nogach lub minimalistycznymi stolikami kawowymi z drewna i metalu. Dobrze odnajdzie się w jasnych, przestronnych wnętrzach, gdzie stalowe akcenty podkreślą nowoczesny charakter całości. Jako detal w salonie, obok fotela do czytania lub w pobliżu regału z książkami, może być również kontrapunktem dla cieplejszych materiałów – wełnianego dywanu czy miękkich poduszek. Warto połączyć go z czarno-białą grafiką lub plakatem z epoki, by całość tworzyła spójną, modernistyczną narrację.