Kompas morski z lat 60. reprezentuje wyrazisty nurt industrialnego wzornictwa nawigacyjnego połowy XX wieku. Bryła wykonana z masywnego metalu o chłodnoszarym, matowym wykończeniu kryje centralnie osadzoną, wypukłą kopułę z grubego szkła, chroniącą białą tarczę z kontrastowymi, czarnymi oznaczeniami kierunków oraz trójkątnymi akcentami. Charakterystyczne elementy konstrukcyjne, jak widoczne śruby, szeroki kołnierz montażowy z otworami oraz solidny pierścień do przenoszenia podkreślają użytkowy rodowód przedmiotu. Boczne poszerzenie z perforowaną, metalową osłoną sygnalizuje obecność integracji podświetlenia – rozwiązania typowego dla sprzętów przeznaczonych do nawigacji morskiej.Forma kompasu buduje narrację o technicznej precyzji i szacunku dla dawnych metod orientacji. Szklana kopuła zarysowuje oś światła, przez którą widoczna jest dokładność oznaczeń. Surowość metalu i precyzyjne detale wprowadzają aurę skupienia, a zarazem dyskretnej tajemnicy. To obiekt, który przemawia językiem pragmaticznej estetyki, a jego proporcje i faktury opowiadają historię o podróży i zaufaniu do materialnej trwałości.Kompas warto eksponować jako indywidualny akcent na półce, konsoli lub w gabinecie, uzupełniony kolekcją map, modeli okrętów bądź innymi przedmiotami marynistycznymi. W nowoczesnych wnętrzach o minimalistycznej stylistyce sprawdzi się w otoczeniu grafitowego betonu, ciemnych fornirów lub skór, a także jako kontrastowe zestawienie z metalowymi latarniami czy surowymi tekstyliami. Jego industrialna sylwetka dobrze wpisuje się zarówno w kompozycje tematyczne, jak i jako niezależny, kolekcjonerski obiekt dekoracyjny.
