Do -50% na prawie wszystko - kto pierwszy, ten design. Pozostało 4 dni do zakończenia
unikat
O PRODUKCIEID 27801
Komplet do gry w domino z połowy XX wieku, pochodzący ze Związku Radzieckiego, obejmuje pełen zestaw drewnianych kostek bejcowanych na matowy, głęboki czarny kolor z delikatnie ciepłym tonem. Kontrastujące oczka wykonano w jasnobeżowym lub naturalnym odcieniu drewna, co pozwala na czytelne rozpoznanie każdego elementu podczas gry. Kostki mają subtelną, drobnoziarnistą fakturę i miękkie, zaokrąglone krawędzie, a całość uzupełnia proste, geometryczne etui z jasnobrązowej tektury o matowym wykończeniu i drukowaną etykietą w języku rosyjskim. Zestaw utrzymany jest w minimalistycznej estetyce radzieckiego funkcjonalizmu lat 50., pozbawionej zbędnych zdobień, o harmonijnych proporcjach i klarownym podziale elementów. Zachowany w dobrym stanie – widoczne są drobne ślady użytkowania w postaci lekkich przetarć i niewielkich wyblaknięć na powierzchni, bez istotnych uszkodzeń.W tych prostych, czarnych kostkach odbija się echo powojennej codzienności oraz ducha funkcjonalizmu, który kształtował estetykę i myślenie o przedmiotach użytkowych w Związku Radzieckim. Domino nie opowiada o przepychu, lecz o spędzaniu czasu w gronie rodziny i przyjaciół, o wieczorach przy stole, kiedy liczyła się prostota i trwałość. Surowa, niemal ascetyczna forma pozwala poczuć szorstkość drewna pod palcami i wsłuchać się w cichą opowieść o minionych dekadach – o świecie, w którym przedmioty były projektowane na lata, a każda rysa i przetarcie stawały się częścią ich biografii.Taki komplet można wyeksponować na otwartej półce w salonie utrzymanym w duchu mid-century modern lub minimalistycznym, zestawiając go z innymi przedmiotami z lat 50. – geometryczną ceramiką lub prostą lampą stołową. Dobrze sprawdzi się jako subtelny akcent na stoliku kawowym lub w gabinecie, gdzie jego wyważona forma podkreśli spokojny, uporządkowany charakter przestrzeni. Warto połączyć go z naturalnym drewnem, wełnianymi lub lnianymi tekstyliami oraz grafiką w stylu modernistycznym, by wydobyć ponadczasową urodę radzieckiego funkcjonalizmu i stworzyć miejsce sprzyjające spotkaniom oraz refleksji nad historią codzienności.
