Komplet krzeseł jadalnianych Pelope, drewno czarne, beżowa tkanina, proj. F. Binfarè, Cassina, Włochy, lata 90.
7 862 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 26639
Komplet sześciu krzeseł jadalnianych Pelope, projektu Francesco Binfarè dla Cassina z lat 90., to przykład dopracowanego włoskiego postmodernizmu. Oparcia wykonano z giętego, lakierowanego na wysoki połysk czarnego drewna, które w subtelny sposób odbija światło i rysuje chłodne refleksy. Siedziska tapicerowano pierwotną tkaniną w odcieniu jasnego beżu lub piasku, wprowadzając miękką warstwę kontrastu – zarówno wizualnego, jak i dotykowego. Nogi z naturalnego, jasnego drewna o matowym wykończeniu podkreślają organiczną bryłę, a zaokrąglone profile i niewidoczne łączenia świadczą o starannym rzemiośle. Siedziska są delikatnie profilowane dla wygody, a proporcje (wysokość 92 cm, szerokość i głębokość po 47 cm, wysokość siedziska 44 cm) czynią z nich funkcjonalne i ergonomiczne rozwiązanie do dłuższych spotkań przy stole. Krzesła zachowane są w dobrym stanie vintage, z drobnymi, powierzchownymi śladami użytkowania na nogach i tapicerce, typowymi dla epoki lat 90., bez istotnych uszkodzeń. W tych krzesłach odzywa się głos dekady, która celebruje nieoczywiste zestawienia i artystyczną wolność. Projekt Binfarè mówi o fascynacji formą: błyszczące czarne oparcia przypominają grafitowe pociągnięcia pędzla, podczas gdy jasne siedziska łagodzą efekt, jakby zapraszały do rozmowy. To meble, które nie narzucają się, lecz opowiadają o włoskim dizajnie lat 90. – o odwadze i lekkości, o balansie między wyrazistością a codzienną użytecznością. W aranżacji można zestawić komplet Pelope z dużym stołem z matowego drewna lub szkła, by podkreślić kontrast materiałów i wydobyć rzeźbiarską linię krzeseł. Dobrze sprawdzą się zarówno w minimalistycznych, współczesnych przestrzeniach, jak i w eklektycznych wnętrzach, gdzie zestawione z wyrazistymi lampami lub grafiką stworzą dynamiczny dialog stylów. Warto połączyć je z jasną kolorystyką ścian i neutralnymi tekstyliami, by oddać hołd włoskiej lekkości oraz postmodernistycznej swobodzie lat 90.
