Szklany kosz dekoracyjny wyprodukowany w Polsce w latach 70. prezentuje efekt ręcznego dmuchania, charakterystyczny dla wysokiej klasy rzemiosła szkła artystycznego tego okresu. Wyróżnia się szeroką, otwartą misą o jednolitej mlecznobiałej barwie, subtelnie kontrastującej z grubym, przezroczystym uchwytem oraz falowanym rantem. Brak przejść tonalnych i wzorów podkreśla minimalistyczny charakter formy, a lśniąca, gładka powierzchnia świadczy o precyzyjnym wykończeniu i dbałości o detal. Konstrukcja podkreśla solidność materiału – grubość szkła najlepiej widoczna jest w masywnym uchwycie i na łączeniach z brzegiem misy. Kosz zachowany jest w bardzo dobrym stanie, bez widocznych uszkodzeń, wyszczerbień czy śladów renowacji – całość utrzymuje pierwotny połysk i formę.Forma kosza przywodzi ducha europejskiego wzornictwa połowy XX wieku – opowiada o czasach, gdy szkło dekoracyjne miało łączyć funkcjonalność z delikatną, ornamentalną nutą. Ręcznie modelowany uchwyt oraz falowany brzeg, niczym rytmiczny ornament, nasuwają skojarzenia z wiosenną świeżością i nieformalnym urokiem codziennych przedmiotów sprzed lat. Biel korpusu w zestawieniu z przezroczystością szkła przypomina o świetlistych porankach i dyskretnym szlifie artystycznej prostoty, który współistniał z nostalgią vintage w epoce polskich domów lat 70.Kosz może stanowić centralny akcent ekspozycyjny w klasycznym lub eklektycznym salonie, gdzie dobrze zestawić go z ceramiką o ziemistych odcieniach albo chromowanymi detalami, wydobywając z jego formy nutę historyczną. Jako element kolekcjonerski sugeruje się ekspozycję na jasnym blacie — drewnianym lub kamiennym — by ukazać klarowność materiału. Wnętrza vintage i tradycyjne zyskają na obecności tego kosza, jednak można go również komponować z minimalistycznymi tekstyliami w geometryczne wzory lub sąsiadować z klasyczną grafiką z epoki, podkreślając jego wszechstronność i dekoracyjny charakter.Nie istnieją wskazania techniczne dotyczące użytkowania lub pielęgnacji. Materiał to szkło — wymaga standardowego traktowania typowego dla obiektów szklanych: delikatnego czyszczenia i unikania szorstkich środków ściernych.
