Turkusowy kosz szklany z lat 60. XX wieku, wyprodukowany w Ząbkowicach, stanowi przykład organicznej formy charakterystycznej dla polskiego szkła użytkowego drugiej połowy XX wieku. Korpus modelu został wykonany z wysokiej jakości, ręcznie kształtowanego szkła o chłodnym, średnio nasyconym turkusie, z regularnie rozproszoną przeziernością. Konstrukcję wyróżnia swobodnie pofalowana, asymetryczna krawędź inspirowana motywami roślinnymi oraz elegancko wygięty, łukowaty uchwyt, który harmonijnie przechodzi w korpus. Trzy nieregularnie rozstawione nóżki nadają całości stabilności i dodatkowego waloru rzeźbiarskiego. Powierzchnia szkła jest wysoce połyskująca, z minimalnie wyczuwalnymi nieregularnościami typowymi dla ręcznego formowania. Kosz nie wykazuje śladów pęknięć, głębokich zarysowań ani odprysków, a krawędzie mają zaokrąglone wykończenie. Stan zachowania doskonały, z praktycznym brakiem śladów użytkowania – szkło zachowało oryginalną klarowność oraz połysk bez widocznych śladów napraw czy interwencji. W szkle Ząbkowic z lat 60. pulsuje duch eksperymentu – taki kosz, o transparentnej, rozświetlonej barwie, opowiada historię optymizmu i modernistycznych marzeń epoki. Jego forma przywołuje lata, gdy polskie i czechosłowackie szkło biło rekordy popularności na międzynarodowych wystawach dzięki swobodzie organicznych linii. Lśniąca faktura działa jak lustro światła; dzięki nieregularnościom ręcznego formowania każdy egzemplarz zyskuje indywidualny charakter, niczym szklana rzeźba będąca świadectwem precyzji rzemiosła i artystycznej wyobraźni. Takie naczynie można wyeksponować na niskiej komodzie z jasnego drewna w salonie utrzymanym w stylistyce mid-century modern lub z powodzeniem zestawić z minimalistyczną ceramiką o matowych fakturach. Warto połączyć go z oprawami z lat 60. lub neutralną paletą tekstyliów, by delikatny turkus uzyskał kontrast i podkreślił walory świetlne wnętrza. Dekoracyjny charakter kosza sprawia, że odnajdzie się także w kolekcjonerskich kompozycjach na witrynie lub jako centralny element stołu jadalnego – zarówno solo, jak i w dialogu z innymi szklanymi naczyniami o swobodnych liniach.
