Łyżeczka do konfitur, Art Nouveau, srebro, drewno ciemnobrązowe, Polska, lata 20.
750 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 20638
Łyżeczka do konfitury z Krakowa z lat 20. XX wieku to przykład rzemiosła artystycznego o wyraźnych wpływach secesji. Wykonana z dwóch szlachetnych materiałów – srebra i politurowanego drewna – zachowuje smukłą, elegancko zwężającą się formę. Czerpak uformowano na kształt liścia o subtelnie ząbkowanych brzegach i grawerowanych żyłkach, co nadaje całości organiczny, naturalistyczny charakter. Rękojeść, toczona z ciemnobrązowego drewna, zakończona jest kulistą gałką i łączy się z czerpakiem poprzez gładką, srebrną tuleję. Powierzchnie drewna wykazują głęboki połysk i widoczne ciemniejsze smugi, a srebro przybiera lekko żółtawy, satynowy ton. Całość sygnowana jest polską próbą srebra z epoki oraz znakiem imiennym złotnika. Łyżeczka mierzy 15 cm długości, 2,8 cm szerokości i waży 11 g. Stan zachowania bardzo dobry – brak widocznych uszkodzeń, powierzchnie gładkie, z minimalnymi śladami patyny na srebrze.W tym drobnym przedmiocie pobrzmiewa głos lat 20.: czas, gdy inspiracje światem przyrody przenikały do codziennych przedmiotów. Organiczna linia liścia i delikatność wykończenia mówią o epoce, która szukała piękna w prostocie natury, a rzemieślnik pozwalał srebru i drewnu współgrać, by nawet codzienna czynność nabrała odświętnego tonu. Łyżeczka zdaje się opowiadać historię porannego stołu w mieszczańskim domu, gdzie każdy detal miał znaczenie, a funkcja splatała się z subtelną dekoracją.Łyżeczkę można zestawić z porcelanową zastawą o wyciszonej palecie lub szkłem o delikatnych barwach, gdzie jej organiczny motyw będzie kontrapunktem dla geometrycznych form. Dobrze sprawdzi się w aranżacjach inspirowanych stylem Art Nouveau, klasycznym eklektyzmem lub w kolekcjonerskich wnętrzach, gdzie pojedyncze akcenty vintage dopełniają minimalistyczną lub historyczną narrację stołu. Warto połączyć ją z innymi akcesoriami z początku XX wieku – np. srebrnymi szczypcami do cukru lub ręcznie malowaną paterą – by wydobyć bogactwo i autentyczność epoki.Nie wymaga szczególnych zabiegów konserwacyjnych poza delikatnym przecieraniem miękką szmatką i okazjonalnym czyszczeniem srebra, jeśli pojawi się patyna. Drewno politurowane można pielęgnować suchą ściereczką, unikając silnych detergentów i nadmiernej wilgoci.
