Nóż do listów, secesja, srebro srebrny, Norwegia, początek XX w.
800 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 2545
Srebrny nóż do listów wykonany w Norwegii około 1907 roku to przedmiot o filigranowej konstrukcji, wywodzący się z epoki secesji. Zrealizowany ze srebra próby 830, nosi cechy zarówno materiałowe, jak i złotnicze – na ostrzu widoczne są drobne rysy typowe dla wieku, a całość sygnowana jest próbą srebra oraz inicjałami rzemieślnika. Uchwyt przyciąga uwagę ażurową strukturą i bogatymi, wypukłymi ornamentami roślinnymi oraz wolutami, charakterystycznymi dla organicznych tendencji początku XX wieku. Ostrze o długości 14 cm delikatnie zwęża się ku zaokrąglonemu czubkowi, zachowując gładką, lekko matową powierzchnię, kontrastującą z bardziej lśniącym, polerowanym uchwytem. Waga 20,21 g podkreśla subtelność tego akcesorium. Zachowany w bardzo dobrym stanie – z autentyczną patyną i drobnymi śladami użytkowania, typowymi dla antyków tej klasy. Ten niewielki przedmiot, choć użytkowy, opowiada historię norweskiej secesji: organiczne linie i asymetryczne krzywizny uchwytu przywołują atmosferę początku XX wieku, gdy motywy natury przenikały do codziennych przedmiotów. Delikatne przejścia światła po srebrnym reliefie odsłaniają kunszt ówczesnych złotników, a ażurowość uchwytu zdaje się zapraszać do zatrzymania się na chwilę przy rytuale otwierania korespondencji. Każdy szczegół ornamentu sugeruje dialog między funkcją a dekoracyjnością – nóż do listów staje się nośnikiem estetyki epoki, w której nawet drobne akcesoria były traktowane z uwagą i szacunkiem dla rękodzieła. Można wyeksponować go na klasycznym biurku z ciemnego drewna lub w witrynie pośród kolekcji secesyjnych drobiazgów. Dobrze sprawdzi się zestawiony z piórem wiecznym w srebrnej oprawie lub karafką o organicznej formie, podkreślając elegancję strefy do pisania listów. W salonie urządzonym w duchu wczesnego modernizmu lub eklektycznym gabinecie warto połączyć go z innymi akcesoriami o secesyjnych detalach – wazonami, ramkami, szkłem artystycznym – aby wydobyć klimat epoki i wprowadzić subtelny akcent historyczny. Nie wymaga specjalistycznej konserwacji – zalecane jest delikatne czyszczenie miękką ściereczką do srebra, by zachować patynę i nie naruszyć ażurowych detali. Oznaczenia srebra oraz inicjały są obecne, a konstrukcja pozostaje integralna, bez widocznych napraw czy wymian. Drobne przyciemnienia w zagłębieniach ornamentów wynikają z naturalnego starzenia się srebra i podkreślają reliefowy charakter uchwytu.
