Ręcznie malowany obraz na naturalnej skórze, powstały w Iraku przed 1890 rokiem, jest przykładem kunsztu artystycznego z pogranicza tradycji perskiej i islamskiego malarstwa miniaturowego. Kompozycja, utrzymana w nasyconych tonach czerwonobrązu, bursztynu oraz złoci, ukazuje dynamiczną postać tańczącej kobiety w stylizowanych, warstwowych szatach – odcieniach różu, koralu, oliwkowej zieleni i pomarańczy. Ornamentalne arabeski w kolorach złota, kremu i oliwki otaczają sylwetkę, tworząc finezyjną, płynną ramę dla całej kompozycji. Wyraziste, przedłużone linie ruchu i skomplikowane, roślinne wzory podkreślają charakter epoki i regionu – łącząc surowość skóry z subtelnym satynowym połyskiem na gładkiej powierzchni. Krawędzie obrazka są miękko zaokrąglone, a kaligrafowana sygnatura i elementy złotej kaligrafii w dolnym lewym rogu podkreślają jego historyczność i autentyczność. Zachowany w znakomitym stanie, z minimalnymi śladami upływu czasu oraz nienaruszoną warstwą malarską. Obiekt ten niesie ze sobą opowieść zaklętą w delikatności mistrzowskiego gestu i esencji XIX-wiecznego Bliskiego Wschodu – jakby tkanina tańca i ornamentów przywoływała moment ulotnego ruchu, zatrzymany na miękkim, ciepłym tle skóry. Przedłużone sylwetki, ornamentalne linie oraz gra świateł przywodzą na myśl świat miniatur i detalu, w których rzeczywistość staje się syntezą wyobraźni i rzemiosła. To przedmiot, który łączy przenikliwe spojrzenie artysty z trwałością średniowiecznych tradycji dekoracyjnych. Wniesienie tej pracy do wnętrza można potraktować jako autentyczny akcent w kolekcjonerskiej galerii lub jako wyrazisty element na tle minimalistycznych, stonowanych ścian w salonie czy bibliotece. Obraz dobrze odnajdzie się zarówno w otoczeniu tekstyliów o naturalnych splotach, jak i z ceramiką nawiązującą do orientu bądź z antycznymi ramami i drewnem egzotycznym. Mógłby towarzyszyć klasycznym meblom z epoki biedermeier czy eklektycznym aranżacjom, gdzie poszczególne epoki harmonizują się z rękodziełem i sztuką dalekiego Wschodu.
