Para krzeseł składanych, czarny, metal chrom, proj. N. Gammelgaard, Ikea, Szwecja, lata 80.
1 190 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 19230
Para składanych krzeseł projektu Nielsa Gammelgaarda dla Ikea wyprodukowana w latach 80. to przykład skandynawskiego modernizmu z epoki narodzin demokratycznego wzornictwa. Stelaż wykonano z chromowanych, stalowych rur o chłodnym, połyskującym wykończeniu, uzupełnionych błyszczącym, czarnym siedziskiem o gładkiej, odbijającej światło powierzchni. Dominujący, monochromatyczny kontrast podkreśla charakter lat 80.: geometryczny profil z trójnożnym układem, krzyżujące się wsporniki i wysokie, gięte oparcie, będące jednocześnie tylną nogą krzesła. Połączenia konstrukcji uwidaczniają spawy oraz śruby, a ochronne, czarne nakładki zabezpieczają końcówki nóg. Krzesła są sygnowane, zachowując autentyczność projektu. Stan zachowania dobry: brak istotnych śladów zużycia, chrom zachowany z ewentualną drobną patyną właściwą dla vintage, brak śladów renowacji.W formie tych krzeseł czuć wolność i racjonalną lekkość końca XX wieku — to głos epoki, która poszukiwała równowagi między codziennością a modernistycznym ideałem prostoty. Chromowane ramy, zimne i przejrzyste jak nordycki poranek, przeplatają się z czernią wykończenia, sugerując otwartość na nowoczesny rytm życia. Każdy zgeometryzowany detal zdaje się opowiadać o czasach, gdy praktyczne rozwiązania i dostępność designu zyskiwały szczególne znaczenie, podkreślając autentyczny rodowód projektów Ikea.Tę parę krzeseł można wykorzystać zarówno jako pojedynczy, funkcjonalny akcent w minimalistycznej jadalni, jak i jako dodatkowe siedziska do aranżacji w stylu mid-century, industrialnym lub kolekcjonerskich wnętrzach vintage. Sprawdzą się w towarzystwie lakierowanej komody, stołu z forniru bądź metalowego stoliczka o surowej formie. Krzesła można zestawić z graficznymi plakatami, lampą podłogową o prostej konstrukcji, bądź tkaninami o oszczędnej teksturze — dzięki temu ich architektoniczna linia i chromowana tafla zyskują dynamiczne tło, a ich charakterystyczna sylwetka buduje dyskretny rytm przestrzeni.
