Para stolików nocnych, teak brązowy, rattan beżowy, proj. S. Rasmussen, Dania, lata 60.
12 700 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 24337
Para stolików nocnych projektu Sørena Rasmussena, wykonana w Danii w latach 60., stanowi czytelny przykład skandynawskiego wzornictwa mid-century modern. Konstrukcję tworzy blat z drewna teakowego w ciepłym, średniobrązowym odcieniu z satynowo-matowym wykończeniem, wyraźnie ukazującym naturalne usłojenie. Każdy stolik wyposażony jest w pojedynczą szufladę z organicznie wyprofilowanym uchwytem oraz dolną półkę z jasnego, miodowo-beżowego rattanu, starannie wyplecioną i oprawioną w ramę. Widoczne połączenia montażowe – na kołki i śruby – podkreślają solidność rzemiosła. Zwężane, okrągłe nogi oraz łagodnie zaokrąglone krawędzie blatu nadają całości lekkości i harmonijnych proporcji. Stoliki zachowane są w doskonałym stanie po gruntownej renowacji – drewno zostało starannie oczyszczone i zaolejowane, a rattan pozostał nienaruszony, bez śladów użytkowania.W tych stolikach nocnych czuć głos skandynawskich lat 60.: prostota formy i szlachetność materiałów opowiadają o epoce, która ceniła codzienną funkcjonalność i przyjazny charakter domowych wnętrz. Ciepły teak, podkreślony satynową powłoką, przywołuje obraz rozświetlonych promieniami poranka sypialni, a miodowy rattan wprowadza subtelny motyw natury, jakby mebel szeptał o harmonii i spokoju północnych domów. Ich obecność to deklaracja powściągliwej elegancji oraz autentyczności – nie potrzebują zbędnych ozdobników, by przyciągać uwagę.Stoliki najlepiej odnajdą się w sypialni inspirowanej duńskim modernizmem, gdzie można je zestawić z łóżkiem o tapicerowanym wezgłowiu, minimalistyczną komodą z teaku lub delikatnym, wełnianym dywanem w jasnej tonacji. Warto połączyć je z lampkami o mlecznych kloszach lub ceramicznymi detalami, które wydobędą teksturę rattanu. Wnętrza o spokojnej, naturalnej kolorystyce – beże, szarości, zgaszona zieleń – pozwolą im wybrzmieć w pełni, a bardziej eklektyczne aranżacje mogą je zestawić z plakatami graficznymi lub pojedynczymi akcentami kolorystycznymi, podkreślając dialog między funkcją a formą.
