Antyczna patera na stopie wykonana z mosiądzu, powstała we Francji w II połowie XIX wieku, prezentuje fin-de-siècle’owy eklektyzm stylu Napoleona III. Kompozycja opiera się na wysokim reliefie: centralny medalion ukazuje trzech tańczących puttów, których otacza ornamentalny wieniec liści akantu, kwiatów, drobnych ptaków oraz kolejnych postaci dziecięcych, oddanych z niezwykłą dbałością o detal. Całość została wykończona w nasyconym odcieniu postarzanego, złocistego mosiądzu; matowa powierzchnia z miejscowymi połyskami eksponuje gęstą patynę i zielonkawe przebarwienia, naturalnie zgromadzone w zagłębieniach dekoracji i przy krawędzi talerza. Formę cechuje elegancka symetria, proporcjonalność oraz rustykalny rytm motywów nawiązujących do renesansowego repertuaru europejskiej sztuki dekoracyjnej. Mimo subtelnych nalotów i niewielkich zmian koloru powierzchni, przedmiot zachowany został w stanie idealnym, bez widocznych śladów uszkodzeń czy interwencji konserwatorskich. W tej paterze można usłyszeć głosy Drugiego Cesarstwa, kiedy francuska sztuka dekoracyjna śmiało czerpała zarówno z klasycznej mitologii, jak i modnych wówczas motywów renesansowych. Zamaszysty medalion z tanecznymi postaciami dzieci budzi skojarzenia z atmosferą paryskich salonów końca XIX wieku, w których luksus i sztuka spotykały się, by opowiedzieć o beztrosce, święcie i fascynacji przeszłością. Organiczne, płynne obramowania ornamentalne przypominają, że mosiądz nie jest tu wyłącznie tworzywem – staje się nośnikiem historii i nastroju minionego świata. Paterę można umieścić na centralnym stole salonu lub niskiej konsoli – dobrze zaprezentuje się w towarzystwie szkła o prostych formach oraz ceramicznych dodatków o gładkiej powierzchni. Zestawiona z ciemnym drewnem dębowym lub hebanowym uwydatni bogactwo reliefu oraz głęboki ton metalu, a w aranżacji kolekcjonerskiej może stanowić kontrapunkt dla nowoczesnych waz czy minimalistycznych grafik ściennych. Wnętrza urządzone w duchu historyzmu, klasyki czy francuskiej rezydencji nadadzą jej szczególnej narracji, jednak równie dobrze sprawdzi się jako pojedynczy akcent w przestrzeni o oszczędnej kolorystyce.
