Proteza ręki damska wiktoriańska, brązowy jasny, skóra naturalna, drewno, Wielka Brytania, XIX w.
7 423 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 15204
Wiktoriańska damska proteza ręki z lat 90. XIX wieku, sygnowana przez Gillingham & Son, stanowi przykład wybitnego rzemiosła medycznego epoki. Skonstruowana z dwóch głównych sekcji: smukłego, anatomicznie ukształtowanego przedramienia i mankietu z naturalnej skóry o jasnobrązowym, koniakowym odcieniu oraz delikatnie wyrzeźbionej dłoni z jasnego drewna. Skórzana część prezentuje widoczną, naturalną fakturę oraz matowo-satynowe wykończenie, podkreślone równą, rzemieślniczą linią szwów. Mankiet zamykany jest brązowym sznurowaniem przeciskanym przez czarne, metalowe przelotki – detal nawiązujący do długich rękawiczek damskich końcówki XIX wieku. Dłoń wyposażona jest w indywidualnie segmentowane palce, łączone ukrytymi pinami, co zapewnia ich ruchomość. Drewno nosi ślady naturalnej patyny i subtelnych nierówności powierzchni, typowych dla wieku obiektu. Anatomia palców i wnętrza dłoni została oddana z dbałością o historyczny realizm, a całość cechuje wyważona, geometryczna proporcja, charakterystyczna dla stylu wiktoriańskiego. Stan zachowania: doskonały jak na antyk – minimalne ślady użytkowania i upływu lat, elementy oryginalne i kompletne. W tej protezie tkwi intymna opowieść późnowiktoriańskiej Anglii – czasów, gdy rzemieślnik nie tyle maskował brak, co próbował przywrócić poczucie normalności i godności. Delikatny połysk skóry, ciepły ton drewna i wyważone, smukłe linie zdradzają wiarę w połączenie estetyki i funkcjonalności. Każdy segmentowany palec, choć nigdy nie zapewniał pełnej sprawności, stawał się symbolicznym gestem: próbą odtworzenia codziennych gestów, a zarazem powrotem do świata, w którym liczył się zarówno detal, jak i duch epoki. Ten wyjątkowy obiekt najlepiej sprawdzi się jako centralny eksponat w kolekcji historycznych instrumentów, w gabinecie kolekcjonera lub jako subtelny akcent w eklektycznej galerii dekoracji. Można zestawić go z XIX-wiecznymi fotografiami, szkłem laboratoryjnym lub rzadkimi narzędziami medycznymi, by podkreślić naukowe i społeczne konteksty epoki. W nowoczesnym wnętrzu warto umieścić protezę na neutralnym postumencie lub pod szklaną kopułą, gdzie jej rzeźbiarska forma i szlachetna patyna zyskać mogą pełnię wyrazu w dialogu z minimalizmem otoczenia. Wnętrza z inspiracją wiktoriańską, muzealną czy gabinetową szczególnie dobrze wydobędą jej artystyczny charakter.
