Sideboard Interlübke, brązowy, fornir teakowy, stal biała, Niemcy, lata 70.
4 500 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 28405
Sideboard Interlübke z lat 70. to przykład niemieckiego wzornictwa, w którym funkcjonalność spotyka się z czystością formy. Mebel o wymiarach 120 × 43 × 58 cm zbudowany jest z lakierowanego na biało korpusu, frontów z forniru teakowego o wyrazistym, pionowym usłojeniu oraz czterech stalowych nóg o kwadratowym przekroju, również wykończonych w bieli. Detale, takie jak niewielkie, okrągłe metalowe uchwyty oraz czarne, regulowane stopki podkreślają dbałość o użytkownik, nie zaburzając jednocześnie minimalistycznego wyrazu. Proporcje nisko osadzonej, szerokiej bryły podkreślają horyzontalność, charakterystyczną dla modernistycznych systemów przechowywania. Powierzchnie są gładkie – drewno pokryte satynowym lakierem, metal matowy – a precyzyjne łączenia i brak widocznych mocowań świadczą o wysokiej jakości wykonania typowej dla Interlübke. Stan zachowania bardzo dobry – sideboard został poddany starannej renowacji, bez widocznych śladów zużycia. W tej komodzie da się wyczuć głos niemieckiego modernizmu lat 70.: prostota nie jest tu ograniczeniem, lecz zaproszeniem do porządku i przejrzystości codzienności. Białe płaszczyzny odbijają światło, a teakowe fronty wprowadzają miękki, naturalny akcent – jakby drewno i lakier prowadziły ze sobą cichy dialog. Sideboard opowiada o epoce, w której projektowanie oznaczało przede wszystkim precyzję i szacunek dla materiału; o czasach, gdy każdy szczegół miał swoje miejsce i znaczenie. Wnętrze z takim sideboardem warto zbudować wokół geometrii i światła – można zestawić go z prostymi sofami z epoki, niskim stolikiem z ciemnego drewna lub lakierowanymi akcentami w czerni i szarości. Dobrze sprawdzi się w salonie o stonowanej, modernistycznej palecie lub w przestrzeni eklektycznej, gdzie podkreśli rolę porządku. Nad meblem można powiesić grafikę w cienkiej ramie lub ustawić lampę o rzeźbiarskiej formie, by podkreślić jego architektoniczny charakter. Warto połączyć go z tekstyliami o wyrazistej fakturze – np. wełnianym dywanem – by wydobyć kontrast między gładkością lakieru a naturalnością drewna.
