Duński sideboard z lat 70. to przykład przemyślanego wzornictwa skandynawskiego, w którym funkcjonalność spotyka się z klarowną formą. Konstrukcja opiera się na fornirze tekowym o wyraźnym, pomarańczowo-brązowym tonie i satynowym połysku, eksponującym rysunek słojów. Zwężane, lekko rozchylone nogi z litego drewna wybarwiono na czarno, co kontrastuje z jasnym korpusem i nadaje meblowi wrażenie lekkości. Front tworzą przesuwne drzwi z okrągłymi uchwytami, a wewnętrzne moduły oferują półkę oraz trzy szufladki z regulacją wysokości, dzięki czemu wnętrze można łatwo dostosować do potrzeb przechowywania. W centralnej części znajduje się barek z nieregulowaną półką, dwiema szufladkami oraz ozdobnym lustrem. Precyzja wykonania widoczna jest w ciasnych łączeniach i harmonijnych proporcjach. Stan zachowania: powierzchnia po odświeżeniu, widoczne są drobne rysy i uzupełnione ubytki forniru; mebel przygotowany do użytkowania. W tym sideboardzie słychać spokojny głos duńskich lat 70., kiedy prostota i praktyczność były świadomym wyborem projektantów. Tekowy fornir opowiada historię o domowym cieple i skupieniu na detalu, a smukła sylwetka zdaje się zapraszać światło do wnętrza. Lustrzany barek z dyskretną półką przypomina o dawnych spotkaniach w gronie przyjaciół, kiedy rytuał serwowania drinka był elementem codzienności, a każdy przedmiot miał swoje przemyślane miejsce. Taki mebel doskonale wpisze się zarówno w przestrzeń mid-century modern z wyrazistymi tekstyliami i minimalistycznymi lampami, jak i w eklektyczne wnętrza kolekcjonerskie, gdzie można go zestawić z geometrycznymi grafikami czy ceramiką w stonowanych kolorach. Warto ustawić na blacie rzeźbiarski wazon z zielenią lub szklany obiekt, by podkreślić tekową strukturę drewna. Sideboard może pełnić rolę niskiej komody pod telewizor, bufetu w jadalni lub centralnego punktu salonu, szczególnie w otoczeniu mebli z naturalnych materiałów i surowych tkanin. Wymiary: wysokość 76 cm, szerokość 177 cm, głębokość 42,5 cm. Wewnętrzne półki i szufladki są regulowane, co ułatwia organizację przestrzeni. Fornir tekowy jest łatwy do utrzymania w czystości – najlepiej przecierać go suchą lub lekko wilgotną ściereczką, unikając silnych detergentów. Konstrukcja zapewnia stabilność, a detale – jak okrągłe uchwyty – zostały starannie dopracowane zgodnie z duńską tradycją rzemieślniczą.
