Sofa Bauhaus, pomarańczowy, stal chromowana, proj. R. Slezak, Czechosłowacja, lata 60.
11 900 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 42631
Sofa Bauhaus projektu Roberta Slezaka, powstała w Czechosłowacji w latach 60., to wyrazisty przykład modernistycznego podejścia do formy i materiału. Konstrukcję oparto na stalowych rurach chromowanych, które – dzięki połyskowi i lekkości – tworzą ramę o czystej, geometrycznej linii, zakończoną zintegrowanymi nogami typu płozy. Charakterystycznym detalem jest ukośny element na tylnym oparciu, podkreślający funkcjonalistyczny rodowód projektu. Tapicerka, utrzymana w średnio nasyconym, ciepłym odcieniu pomarańczowym, posiada delikatny, powtarzalny wzór geometryczny lub roślinny oraz lekko satynową powierzchnię, odbijającą światło i nadającą głębi całej bryle. Całość cechuje solidność wykonania, widoczne spawy i brak zbędnych dekoracji. Stan zachowania dobry – sofa nosi ślady użytkowania typowe dla wieku: na chromie pojawiają się przetarcia i patyna, tapicerka pokazuje lekkie ślady czasu, nie ma jednak poważnych uszkodzeń.Forma tej sofy opowiada historię powojennego funkcjonalizmu, w którym każdy detal podporządkowany był logice użytkowania i szlachetności materiału. Chromowana rama odbija światło w sposób zdyscyplinowany – jakby starała się zachować szacunek dla prostoty, pod którą kryje się inżynierska precyzja. Pomarańczowy ton tapicerki przywołuje optymizm lat 60., kiedy projektanci wierzyli, że dobre wzornictwo może poprawiać codzienność. Każda rysa i patyna mówią o upływie czasu, pozwalając meblowi zachować autentyczność i bezpretensjonalną szlachetność.Tę sofę można zestawić z minimalistycznym stolikiem kawowym z jasnego drewna lub szkła, by wydobyć jej modernistyczną linię. Doskonale odnajdzie się w aranżacjach mid-century modern lub wnętrzach kolekcjonerskich, gdzie kontrastuje z neutralnym tłem ścian czy chłodniejszymi akcentami kolorystycznymi. Warto połączyć ją z dodatkami w czerni, chromie lub bieli – na przykład lampą o geometrycznym kloszu czy prostą grafiką ścienną – by podkreślić jej bauhausowski rodowód i otworzyć przestrzeń na dialog pomiędzy przeszłością a współczesnością.
