Stojak na parasole, mahoń brązowy, mosiądz, Europa, lata 60.
1 150 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 30415
Stojak na parasole z lat 60. XX wieku wykonany został z litego drewna mahoniowego o ciepłej, średnio ciemnej barwie czerwonobrązowej. Cylindryczna bryła, pozbawiona dodatkowych zdobień, akcentowana jest czterema szerokimi, poziomymi opaskami z mosiądzu. Metalowe elementy pełnią zarówno funkcję konstrukcyjną, jak i dekoracyjną, a naturalna patyna podkreśla autentyczność i wiek przedmiotu. Powierzchnia drewna zachowuje wyrazisty rysunek słojów i półmatowe wykończenie, na którym widoczne są subtelne ślady użytkowania – drobne rysy i przetarcia typowe dla mebli vintage. Wnętrze nie jest wyściełane, a stabilna podstawa pozwala na swobodne użytkowanie w codziennych aranżacjach. Proporcje są harmonijne, a forma nawiązuje do klasycznych pojemników kampanijnych inspirowanych brytyjskim wzornictwem XIX wieku. Zachowany w bardzo dobrym stanie, z naturalnymi oznakami czasu i użytkowania oraz patyną na mosiężnych elementach, bez uszkodzeń strukturalnych.Bryła tego stojaka opowiada historię podróży i praktycznego piękna dawnych czasów. Mahoniowe drewno i masywne, mosiężne opaski przywodzą na myśl solidność i prostotę kolonialnych wnętrz czy oficerskich ekwipunków. To przedmiot, który mógłby stać w wejściu angielskiego domu lub stacjonować w salonie podróżnika – prosty, lecz wyrazisty, jakby zachęcał do pozostawienia parasola po powrocie z deszczowego spaceru. Patyna mosiądzu i miękkość mahoniu mówią tutaj o upływie lat, ale i o szacunku dla trwałości oraz rzemiosła.Stojak można zestawić z klasycznym wieszakiem na płaszcze lub ławką z tapicerowanym siedziskiem, tworząc elegancki zestaw w przedpokoju. Wnętrza w stylu kolonialnym, klasycznym, a także nowoczesnym, gdzie liczy się kontrast faktur i materiałów, dobrze przyjmą taki akcent. Warto połączyć go z elementami z naturalnych materiałów: lnianymi zasłonami, dywanem z wełny lub ceramiką o prostych formach. Może również pełnić rolę dekoracyjnego pojemnika na laski lub akcesoria przy kominku, podkreślając indywidualny charakter przestrzeni.
