Stojak na wino z lat 70. to przykład minimalistycznej i postmodernistycznej estetyki tamtego czasu, wykonany w całości z przezroczystego akrylu. Jego konstrukcja opiera się na prostych, geometrycznych liniach: sześć cylindrycznych uchwytów na wino zintegrowano z prostokątną płytą tylną oraz podstawą, tworząc stabilną i regularną bryłę. Butelki prezentowane są poziomo w dwóch równych rzędach po trzy. Akryl, gruby i polerowany, odbija światło i podkreśla przejrzystość formy, zachowując przy tym pełną funkcjonalność. Brak widocznych śrub czy łączeń wskazuje na precyzyjny montaż, a surowy charakter materiału pozostaje wolny od dekoracji, wzmacniając wrażenie monolityczności. Powierzchnia zachowała się w bardzo dobrym stanie — widoczne są jedynie drobne, typowe dla wieku rysy oraz minimalne ślady użytkowania, bez pęknięć czy ubytków. W tej konstrukcji czuć głos lat 70., kiedy transparentność i prostota stały się nośnikami nowego, świeżego spojrzenia na przedmioty codziennego użytku. Akryl jest tutaj jak soczewka epoki: chłodny, klarowny, odbijający światło niczym tafla szkła. Precyzyjne proporcje i brak jakichkolwiek ozdobników mówią o tęsknocie za porządkiem i wizualną czystością, pozbawioną patosu i nadmiaru. Stojak „opowiada” o świecie, w którym design miał być zarówno obecny, jak i niemal niewidoczny – przezroczysty, lecz niebanalny. Stojak można wykorzystać jako neutralny, architektoniczny akcent w nowoczesnym salonie lub jadalni. Najbardziej wyraziście prezentuje się na tle gładkiej ściany — zestawiony z innymi transparentnymi, szklanymi bądź chromowanymi dodatkami, jak taca z polerowanej stali czy minimalistyczny świecznik. Wniesie klarowność szczególnie do aranżacji mid-century modern, loftowych lub kolekcjonerskich wnętrz z nutą modernizmu. Dobrze współgra zarówno z chłodnymi odcieniami, jak i kontrastującymi fakturami: chropowaty beton, miękka wełna czy otwarta półka z książkami stworzą ciekawą ramę dla jego architektonicznej formy.
