Stół tarasowy z lat 90. to projekt autorski, oparty na minimalistycznej, geometrycznej koncepcji. Konstrukcja wykonana została ręcznie z oksydowanej, grubej stali, poddanej trawieniu kwasem, co zaowocowało głęboką, rdzawo-brązową patyną o zróżnicowanej fakturze – od gładkich, półpołyskujących powierzchni po fragmenty matowe lub lekko szorstkie. Forma stołu wyznaczona jest przez wyrazisty trójkąt z ostrymi, precyzyjnymi krawędziami oraz idealnie płaski blat, osadzony na niskich, niemal niewidocznych nóżkach. W centralnej części blatu umieszczono okrągły cooler na wino ze stali nierdzewnej o lustrzanym połysku, który stanowi optyczny i funkcjonalny kontrapunkt dla surowości metalu. Brak widocznych okuć oraz bezszwowa konstrukcja podkreślają rzemieślniczą precyzję wykonania. Stół zachowany jest w bardzo dobrym stanie, bez śladów intensywnego użytkowania czy uszkodzeń.W tej formie pobrzmiewa duch lat 90., kiedy eksperymenty z materią i wyrazista geometria były manifestem nowoczesności. Oksydowana stal zdradza nieprzewidywalność procesu chemicznego, czyniąc każdy egzemplarz niepowtarzalnym. Zgaszony odcień rdzy i chłód metalu opowiadają o industrialnych poszukiwaniach tamtej dekady, podczas gdy lustrzany cooler w centrum wprowadza element zaskoczenia – odbijając otoczenie, podkreśla dialog między surowością a kontrolowanym blaskiem. Stół, niczym minimalistyczna rzeźba, mógłby przemówić: „Moja obecność jest zdecydowana, ale nie przytłaczająca; światło gra na mojej powierzchni, a każdy wspólny moment przy mnie zyskuje akcent nieoczywisty”.Taki mebel można wykorzystać zarówno w nowoczesnym salonie, jak i na tarasie o miejskim, surowym charakterze. Warto zestawić go z krzesłami o prostych liniach – metalowymi, skórzanymi lub drewnianymi – by wydobyć dyscyplinę geometrycznej bryły. Dobrym uzupełnieniem będą lampy o industrialnych kloszach lub minimalistyczna ceramika, które podkreślą rzeźbiarski potencjał stołu. W otoczeniu zieleni roślin doniczkowych albo na tle betonowej ściany całość zyska wyrazisty, kolekcjonerski charakter, szczególnie dobrze odnajdując się we wnętrzach contemporary, loftowych lub eklektycznych.