Stolik kawowy, brązowy, kamień, proj. P. Kingma, Niemcy, lata 80.
3 577 PLN
4 208 PLN
-15%
Do -50% na prawie wszystko - kto pierwszy, ten design. Pozostało 4 dni do zakończenia
unikat
O PRODUKCIEID 26880
Stolik kawowy przypisywany Paulowi Kingmie to przykład brutalistycznego wzornictwa lat 80., wykonanego w Niemczech. Konstrukcja opiera się na masywnym, okrągłym blacie z kamienia i łupka, ułożonych w asymetryczny, geometryczny patchwork. Dominują odcienie ziemi: szarość łupka, ochra, oliwkowa zieleń i rdzawy brąz, uzupełnione subtelnymi akcentami złota i miedzi w postaci inkrustacji z mosiądzu i miedzi na przecięciach płytek. Powierzchnia blatu jest matowa, lekko chropowata, z wyraźną strukturą i naturalnym żyłkowaniem kamienia. Obrzeże wykonane z ciemniejszego, gruboziarnistego materiału podkreśla solidną ramę stołu, a centralny motyw rombu nadaje całości wyrazisty charakter. Stół ma wymiary 95 × 95 cm, wysokość 55 cm i wagę około 100 kg. Całość zachowana jest w dobrym stanie vintage, z drobnymi śladami użytkowania typowymi dla wieku, jak delikatne rysy powierzchniowe i patyna materiału, bez widocznych poważnych uszkodzeń. W tej kompozycji głos zabiera sama materia: kamień i metal opowiadają o epoce, w której poszukiwano prawdy surowych materiałów i odwagi w formie. Stolik, jakby wyjęty z atelier artysty, mówi o latach 80. – czasach, gdy geometria i ręczne rzemiosło spotykały się w jednym przedmiocie. Każda żyłka łupka i każdy połysk mosiądzu przypomina, że przeszłość nie musi być gładka – może być wyrazista, szorstka, autentyczna. To mebel, który nie ukrywa swojego ciężaru, ale eksponuje go jako atut, budując wrażenie obecności i solidności. Można zestawić go z niskimi sofami o prostych liniach, tapicerowanymi w neutralnych tkaninach, co pozwoli wybrzmieć surowości kamienia. Dobrze sprawdzi się w przestrzeniach inspirowanych nurtem mid-century modern lub w eklektycznych wnętrzach kolekcjonerskich, gdzie naturalne materiały i rzeźbiarskie formy grają pierwsze skrzypce. Warto połączyć go z tekstylnymi dodatkami o wyrazistej fakturze – grubym dywanem lub pledem – oraz z metalowym oświetleniem o industrialnej proweniencji, by podkreślić brutalistyczny rodowód stołu.
