Stolik kawowy, teak brązowy, proj. F. X. Lutz, Niemcy, lata 50.
2 303 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 28592
Kwadratowy stolik kawowy z lat 50., zaprojektowany przez Franza Xavera Lutza dla niemieckiej marki WK Möbel, prezentuje klasykę stylu mid-century modern. Mebel wykonany został z forniru teakowego o subtelnej, lekko czerwonobrązowej barwie, z wyraźnym, naturalnym usłojeniem biegnącym równolegle do boków blatu. Obrzeże wykonano z litego drewna, co podkreśla solidność konstrukcji. Nogi są smukłe, delikatnie zaokrąglone i zwężające się ku dołowi, płynnie połączone z ramą, bez widocznych okuć czy zdobień. Proporcje stołu są harmonijne: cienki blat, lekka rama i minimalistyczna forma wpisują się w powściągliwą estetykę niemieckiego designu lat 50. Wykończenie blatu w satynowym półmacie uwydatnia rysunek drewna, a całość pozostaje wolna od nadmiaru dekoracji. Stolik zachowany jest w bardzo dobrym stanie, po profesjonalnej renowacji – powierzchnia jest gładka, krawędzie równomierne, brak widocznych śladów użytkowania. Ten mebel niesie w sobie głos epoki, w której funkcjonalność spotykała się z finezją nowoczesności. Jego czysta forma i subtelne detale opowiadają o latach 50. w Niemczech, kiedy projektanci tacy jak Lutz podkreślali rzemiosło i szlachetność materiałów, rezygnując z nadmiaru ozdobników. Stonowany, naturalny odcień teaku i delikatnie zwężane nogi zdają się szeptać o powojennej potrzebie prostoty, porządku i harmonii, gdzie każdy detal miał swoje uzasadnienie. To przedmiot, który nie narzuca się, lecz buduje atmosferę spokojnej równowagi i autentyczności. Stolik kawowy Franza Xavera Lutza doskonale odnajdzie się w salonie utrzymanym w duchu mid-century modern, ale można go także zestawić z bardziej eklektycznym wystrojem – przy jasnej sofie i minimalistycznej lampie podłogowej, w otoczeniu geometrycznego dywanu lub w towarzystwie klasycznego fotele z lat 60. Warto połączyć go z dodatkami z naturalnych tkanin i ceramiką o prostych formach, co podkreśli jego lekkość i wyważoną linię. Stolik sprawdzi się zarówno jako centralny punkt strefy wypoczynku, jak i uzupełnienie przestrzeni kolekcjonerskiej, gdzie liczy się wyczucie proporcji i szacunek dla materiału.
