Świecznik czteroramienny, brązowy turkusowy, ceramika, proj. M. Borotyńska, Polska, lata 60.
2 496 PLN
3 120 PLN
-20%
Tysiące produktów z letnimi okazjami do -50%, tylko do 31/07 | Pozostało 4 dni do zakończenia
unikat
O PRODUKCIEID 35880
Czteroramienny świecznik ceramiczny projektu Marii Borotyńskiej powstał w latach 60. XX wieku dla Białostockiego Przemysłu Ludowego – to przykład polskiego modernizmu z wyraźnie widocznymi inspiracjami ludowymi. Zrealizowany z ceramiki szkliwionej, świecznik wyróżnia się płynnym przejściem barw: od głębokiego, lustrzanego brązu na szczytach ramion aż po chłodny, intensywny turkus przy podstawie. Organicznie uformowana bryła o dynamicznej, rzeźbiarskiej linii zyskuje lekkość dzięki ażurowemu detalowi owalnej podstawy. Ramiona ustawione są pionowo i równomiernie rozmieszczone, każde zakończone okrągłym otworem przeznaczonym na świecę. Gładka powierzchnia ceramiki, pokryta szkliwem o wysokim połysku, podkreśla nowoczesny charakter projektu. Stan bardzo dobry – brak uszkodzeń, odprysków czy śladów napraw, widoczne jedynie subtelne, naturalne ślady procesu produkcyjnego typowe dla epoki.Forma świecznika odzwierciedla ducha lat 60., kiedy polskie wzornictwo szukało nowego języka wyrazu, czerpiąc zarówno z tradycji, jak i awangardy. Ceramiczna bryła zdaje się opowiadać historię o dialogu między rzemiosłem a artystyczną fantazją – błyszcząca powierzchnia odbija światło, ożywiając kolor i podkreślając energię modernistycznych lat. Ażurowa podstawa, niczym fragment wycięty z ludowego ornamentu, wnosi do całości lekkość i ruch, a przenikanie się barw przypomina o odwadze eksperymentowania z materiałem i formą w epoce PRL.Świecznik można eksponować na niskiej komodzie z jasnego drewna lub konsoli w stylu mid-century modern, gdzie podkreśli kontrast geometrycznych linii z organiczną bryłą. Dobrze sprawdzi się w zestawieniu z innymi ceramikami z epoki lub minimalistycznymi wazonami, tworząc wyrazisty, artystyczny akcent zarówno w salonie, jak i w domowej bibliotece. Warto połączyć go z tekstyliami w naturalnych barwach lub roślinami o miękkich liściach, by wydobyć głębię szkliwionych kolorów i oddać atmosferę twórczego polskiego modernizmu.
