Świecznik postmodernistyczny, aluminium srebrny, mosiądz złoty, Niemcy, lata 80.
1 589 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 15941
Świecznik vintage z lat 80. z Niemiec reprezentuje kunsztowny mariaż aluminium i mosiądzu, inspirowany postmodernistyczną wrażliwością epoki. Podstawową strukturę tworzy okrągła, aluminiowa rura wygięta w elegancki łuk o chłodnym, srebrzystym połysku. Wyraźne akcenty mosiężne – kielich na świecę, płytka pod świecę, stabilna, kwadratowa baza i trzy dekoracyjne kule o zróżnicowanych wymiarach – rozsiane są precyzyjnie dla uzyskania harmonijnej kompozycji geometrycznej. Każdy element wykończono na wysoki połysk, uzyskując gładką, niemal lustrzaną powierzchnię. Dominujące zestawienie metalicznych tonów podkreśla lekkość i grywalność formy, a zarazem solidność wykonania. Widoczne połączenia pozostają ukryte, nie zaburzając rytmicznej czystości linii. Świecznik zachowany w stanie doskonałym, z jedynie drobnymi, ledwo widocznymi śladami użytkowania typowymi dla artefaktów vintage. Forma tej kompozycji wpisuje się w pulsującą energię lat 80., gdy postmodernizm odważnie zestawiał kontrastujące materiały i bawił się konwencją kształtu. Sferyczne detale i przecinające się łuki sugerują ruch i przyjemną, wizualną dynamikę, przywołując twórcze eksperymenty ówczesnych projektantów, którzy szukali równowagi między logiką a swobodą. Metaliczna powierzchnia odbija światło niczym zwierciadło scenicznych reflektorów, a całokształt mówi własnym głosem – śmiało, ale bez krzykliwości, jakby namawiał do celebracji codzienności w nieco teatralnym entourage’u. Świecznik ten można zestawić z meblami w klimacie mid-century modern lub w minimalistycznych aranżacjach, gdzie surowość metali będzie rezonować z prostotą form. Doskonale odnajdzie się na niskim stoliku kawowym z jasnego drewna, pośród szkła i grafiki graficznej, albo jako solowy akcent na półce wśród kolorowych albumów o designie. Warto połączyć go z innymi elementami o geometrycznej linii lub kontrastujących materiałach – na przykład z ceramiką w matowym wykończeniu albo grafitowym szkłem – by podkreślić pop-artową aurę i rytmiczne napięcie pomiędzy kształtem a światłem.
