Świecznik tripod z mosiądzu z lat 60. to przykład nowoczesnego rzemiosła — konstrukcja opiera się na trzech łukowatych nogach wychodzących z jednego punktu, płynnie przechodzących w poziome ramiona. Każde z nich zakończone jest stożkowym kolecem przygotowanym na klasyczną świecę, pod którym umieszczono subtelną kulkę z mosiądzu dla wzmocnienia formy. Dominującą barwą jest ciepły, złocisty mosiądz budujący efekt przejść od delikatnie matowych po łagodnie połyskujące powierzchnie, a drobne oznaki patyny i przetarć potwierdzają autentyczność vintage. Całość wykonana jest z litego mosiądzu bez widocznych elementów montażowych, a proporcje i symetryczna trójnożna forma nadają świecznikowi zarówno wizualną równowagę, jak i stabilność. Zachowany w bardzo dobrym stanie — na powierzchni jedynie niewielkie ślady czasu typowe dla lat 60. Forma tego przedmiotu przywołuje modernistyczny dialog o funkcji i pięknie codziennych obiektów: rzeźbiarskie, a zarazem powściągliwe linie mogą przypominać atomowy optymizm tamtej dekady. Światło przesuwające się po łagodnych łukach mosiądzu opowiada historię epoki, w której nawet najprostszy detal podkreślano harmonią i przemyślaną geometrią. Świecznik, choć niepozorny, wydaje się szeptać o świecie, który łączył eksperyment z poszanowaniem tradycji rzemieślniczej. Można zestawić go ze szkłem o łagodnych konturach, postawić na nowoczesnym lub drewnianym stole, gdzie stanie się punktem subtelnego skupienia. Sprawdzi się w aranżacji mid-century modern, ale dobrze odnajdzie się też w eklektycznych wnętrzach kolekcjonerskich, zwłaszcza w zestawieniu z ceramicznymi wazonami, minimalistycznymi lampami lub kontrastującą, miękką tkaniną. Warto wykorzystać go solo lub w duecie — np. z drugim świecznikiem z epoki — by podkreślić jego rytmiczną powtarzalność oraz dialog klasyczności i modernizmu.
