Szafa medyczna z lat 50. to przykład użytkowego wzornictwa polskiej powojennej modernizacji, odtworzony z troską o detal i funkcjonalność. Konstrukcja w całości wykonana jest z metalu, wykończonego matowym, proszkowym lakierem w odcieniu stalowej szarości. Górną część stanowi otwarta witryna z trzema nowymi szklanymi półkami, zamknięta dużymi szklanymi panelami po bokach i w drzwiach, co pozwala na przejrzystą ekspozycję zawartości. Dolna strefa kryje zamkniętą stalową szafkę z trzema półkami, za prostymi, gładkimi drzwiami. Metalowe prostokątne nogi subtelnie cofnięte pod korpus, masywne zawiasy i odsłonięte nity podkreślają industrialny charakter całości, utrzymanej w chłodnej, zharmonizowanej kolorystyce. Spawy i wszystkie połączenia pozostają czytelne, a powierzchnia szafy jest jednolita i gładka. Stan: Po pełnej renowacji – powierzchnia bez śladów użytkowania, szkło nowe i czyste.Forma szafy przywołuje ciszę powojennych korytarzy szpitalnych i gabinetów lekarskich, gdzie liczyła się przejrzystość oraz porządek. Minimalistyczna linia i proporcje wpisują ją w funkcjonalizm lat 50., odbijający ducha racjonalizacji nowoczesnych wnętrz – szafa zdaje się opowiadać o czasie, gdy mebel był odpowiedzią na realne potrzeby, a estetyka podporządkowana była funkcji i przejrzystości.Współcześnie taki obiekt można wykorzystać jako nietuzinkową witrynę ekspozycyjną w salonie, pracowni lub domowej bibliotece. Dobrze skomponuje się z meblami o prostych liniach, np. drewnianymi niskimi komodami z połowy XX wieku, a także ze szkłem laboratoryjnym czy surową ceramiką. W kontrastowych aranżacjach warto połączyć ją z miękkimi tekstyliami lub dębową podłogą, przełamując jej chłodny industrialny wydźwięk wyrazistymi, naturalnymi akcentami. Szafa sprawdzi się również w przestrzeniach kolekcjonerskich i butikowych, gdzie liczy się trwała ekspozycja i klarowność prezentacji przedmiotów.
