Uchwyt drzwiowy Cherub, złoty, mosiądz, styl wiktoriański, XIX w.
3 607 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 15260
Antyczny uchwyt drzwiowy z końca XIX wieku, wykonany z brązu z mosiężnymi akcentami, wyraża charakterystyczny dla epoki wiktoriańskiej kunszt odlewnictwa artystycznego. Rzeźbiony w formie putta o miękko modelowanych rysach twarzy i włosów, dekorowany jest bogato opracowanym wieńcem kwiatowym z jaśniejszego, błyszczącego mosiądzu, co stanowi wyrazisty kontrast wobec ciemnej, spatynowanej powierzchni głównego korpusu. Dolna część uchwytu płynnie przechodzi w stylizowany liść akantu – klasyczny motyw ornamentalny nurtów neoklasycznych popularnych w XIX wieku. Wygląd przedmiotu dopełnia półmatowe wykończenie korpusu, ciepłe, czerwonawe refleksy brązu i subtelne ślady wieku, które są widoczne głównie w postaci patyny i drobnych przetarć. Uchwyt zachował architektoniczną integralność, nie nosi śladów uszkodzeń ani współczesnych napraw; widoczne są oryginalne, gładkie łączenia i precyzyjne detale rzeźby. Stan zachowania bardzo dobry – na powierzchni obecne są typowe, niewielkie ślady użytkowania oraz historyczna patyna. W tej rzeźbiarskiej formie pobrzmiewa atmosfera późnego XIX wieku, kiedy detal ornamentalny miał wyrażać zarazem status, jak i kunszt rzemieślnika. Putto, z rozpostartymi ramionami i niesionym wieńcem, zdaje się opowiadać o czasach, gdy architektura i przedmioty codziennego użytku przenikały się z symboliką i bogactwem motywów antycznych. Brąz o głębokim odcieniu wprowadza refleksyjny półcień, a błyszczący wieniec oświetla kompozycję niczym uchwycony w metalu gest świętowania. W dotyku czuć chłód i ciężar epoki, gdy uchwyt taki zdobił reprezentacyjne drzwi i był pierwszym akcentem, z którym stykał się gość. Uchwyt można wykorzystać jako efektowny element wejściowy w drzwiach zabytkowej kamienicy lub stylizowanego wnętrza, zestawiając go z portalami drewnianymi o bogatym rysunku słojów lub klasycznymi, białymi boazeriami. W estetyce eklektycznej pozwala połączyć historyczny akcent z nowoczesnym tłem – mosiądz harmonizuje zarówno z ciemnymi, połyskującymi politurami, jak i jasnymi, matowymi powierzchniami. Może stanowić punkt centralny w klasycznych aranżacjach typu Victorian Revival, odnajdując się także w kolekcjonerskich zestawieniach z epoki, np. z oryginalnymi dzwonkami czy mosiężnymi numerami drzwi. Nie podano szczegółowych parametrów technicznych ani zaleceń dotyczących pielęgnacji; całość zachowana jest w oryginalnej strukturze i wymaga jedynie delikatnych zabiegów konserwacyjnych typowych dla patynowanego brązu i mosiądzu.
