Wazon z lat 30. XX wieku, wykonany z kryształu przez Hutę Józefina, doskonale ilustruje założenia polskiego art déco. Jego przezroczysta bryła z subtelnym szarym tonem przyciąga uwagę precyzyjnymi, wertykalnymi fasetami, których różna szerokość i głębokość tworzy rytmiczne, architektoniczne wzory. Wysoko wypolerowana, lustrzana powierzchnia gładko przechodzi przez ostre krawędzie geometrycznych cięć aż po lekko rozchyloną, otwartą krawędź, podkreślając zarówno optyczną lekkość, jak i solidność formy. Stabilna, wyraźnie zarysowana podstawa stanowi przeciwwagę dla smukłego, wertykalnego korpusu. Całość zachowana w bardzo dobrym stanie – bez widocznych ubytków, uszkodzeń czy śladów napraw – z niezmienioną, połyskującą powierzchnią charakterystyczną dla rzemiosła huty. Ten wazon opowiada historię lat 30., gdy architektoniczna dyscyplina i zgeometryzowane wzory były odpowiedzią na potrzebę nowoczesności. Charakterystyczne fasety nie tylko podkreślają klarowność kryształu, lecz także łapią światło, rzucając na ściany i blat dynamiczne, chłodne refleksy – jakby sięgały po blask neonów i strzelistych linii wielkomiejskich wieżowców. Forma naczynia, pewna siebie i precyzyjna, odwołuje się do czasów, kiedy luksus był wyrażany nie dodatkiem, a świetnie zaprojektowanym detalem. Wazon mógłby z powodzeniem zdobić modernistyczne wnętrza przedwojennej Warszawy – milcząco sugeruje, że funkcja dekoracyjna i użytkowa mogą się spotkać w doskonałej równowadze.Można umieścić go na tle fornirowanego sideboardu, na połyskującym stoliku z drewna palisandrowego lub w towarzystwie geometrycznej ceramiki czy deco-lampy, by pogłębić dialog z epoką. Dobrze sprawdzi się we wnętrzach urządzonych w duchu modernizmu, klasycznego art déco lub monochromatycznych aranżacjach, gdzie światło i rytm formy grają pierwsze skrzypce. Warto zestawić go z pojedynczą gałązką lub pozostawić pustym – fasetowane ściany zagrają rolę rzeźbiarskiego akcentu nawet bez dodatkowych ozdób.
