Wazon w formie niewielkiego dzbanka wykonany został we Włoszech ze szkła pulegoso – techniki szklarskiej wywodzącej się z wysp Murano, znanej z zawartości licznych pęcherzyków powietrza nadających powierzchni musujący, półmatowy charakter. Bryłę o pękatym korpusie, krótkiej szyjce i szeroko wywiniętym wylocie dopełnia pojedyncze, płynnie wygięte ucho. Brak szwów oraz jednolita, intensywnie zielona barwa świadczą o ręcznym formowaniu w tradycyjnej technice dmuchania szkła. Satynowy połysk wykończenia oraz chropowata tekstura naczynia kontrastują z miękkimi, opływowymi liniami. Wazon inspirowany jest nurtem modernistycznym połowy XX wieku, z wyraźnym echem estetyki Napoleone Martinuzziego i szkoły Murano. Stan zachowania: idealny, bez śladów używania, wyszczerbień ani uszkodzeń.
Ten wazon zdaje się szeptać głosem lat 60. – epoki, w której szklane rzemiosło spotykało się z eksperymentem formy. Mikroświat zamknięty w pęcherzykach pulegoso igra ze światłem, tworząc subtelne refleksy. Sama bryła, zwarta i pełna, przywodzi na myśl obiekty-rzeźby, które nie potrzebują dekoracyjnych motywów – całość wypowiada się przez strukturę i barwę. Zieleń szkła odwołuje się do włoskiej tradycji, zachowując świeżość i powściągliwość modernizmu.
Wazon można wyeksponować na blacie z jasnego drewna lub marmuru, by podkreślić jego półmatową fakturę i jednolitą kolorystykę. Dobrze odnajdzie się w zestawieniu z ceramiką o prostej formie, a także z minimalistycznym szkłem lub pojedynczym elementem z metalu, np. w aranżacji mid-century modern, skandynawskiej lub współczesnej kolekcjonerskiej. Warto pozostawić go pustym lub z pojedynczą gałązką, by nie przyćmić efektywnej materii i linii przedmiotu.
