Zaparzacz do herbaty Art Nouveau, kość bawola, Szwecja, początek XX w.
335 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 12666
Secesyjny zaparzacz do herbaty z początku XX wieku, wykonany w Szwecji, łączy srebrzysty metal o połyskującej, miejscami spatynowanej powierzchni z rękojeścią wykonaną z kremowej kości bawolej. Subtelnie falowana krawędź oraz organiczny, rzeźbiony profil sitka wpisują się w charakterystyczną dla Jugendstil płynność linii i dekoracyjność. Miska sitka o półkolistym kształcie posiada regularnie rozmieszczone okrągłe otwory, natomiast rączkę o satynowym wykończeniu i żłobionym, rozszerzającym się ku końcowi kształcie wzmocniono u podstawy kwadratową tuleją, co świadczy o staranności wykonania. Przedmiot nosi niewielkie ślady dawnego użytkowania: delikatne przebarwienia, zmatowienia oraz powierzchniowe rysy – bez pęknięć czy większych uszkodzeń; wszystkie elementy pozostają oryginalne i autentyczne. Zachowany w bardzo dobrym stanie, bez oznak niedawnej renowacji.Za sprawą swoich miękkich linii i zestawienia połyskliwej powierzchni metalu z matową kością, zaparzacz opowiada historię początków modernizmu, dla których natura była niekończącym się źródłem inspiracji. Łagodna fala krawędzi zlewa się z precyzyjnym perforowaniem sitka, a ciepły ton kości sugeruje przedmiot codzienny, a jednak wykonany z troską o detal. W dłoni czuć lekkość i dobrze wyważony profil, jakby przedmiot niósł w sobie obietnicę popołudniowej herbaty, zatrzymanej w miękkim świetle przedwojennego salonu.Zaparzacz można wyeksponować w kolekcji antycznych akcesoriów kuchennych, na marmurowej lub drewnianej tacy uzupełnionej o porcelanowe filiżanki w stylu wiedeńskim. Interesujący efekt uzyska się, łącząc go z prostymi, modernistycznymi dzbankami lub w minimalistycznym wnętrzu – gdzie historyczna, organiczna linia nabierze wyrazistości na tle neutralnych materiałów. Dobrze zaprezentuje się również jako część ekspozycji w gablocie lub na otwartej półce w otoczeniu przedmiotów z epoki końca XIX i początku XX wieku.Brak dodatkowych, szczegółowych zaleceń technicznych dotyczących użytkowania i pielęgnacji. Ze względu na wiek i materiały zaleca się czyszczenie ręczne, miękką ściereczką, bez użycia agresywnych środków chemicznych, aby zachować oryginalną patynę i integralność powierzchni.
