Zestaw sześciu krzeseł Cirkel, tkanina czarna, metal biały, proj. K. Boonzaaijer, P. Mazairac, Włochy, lata 80.
9 463 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 27568
Zestaw sześciu krzeseł Cirkel to projekt Karela Boonzaaijera i Pierre'a Mazairaca z Włoch, powstały w latach 80. Konstrukcja opiera się na białych, proszkowo lakierowanych ramach z giętych rur metalowych, wykończonych w satynowym, chłodnym tonie. Siedziska i oparcia obite są głęboko czarną, matową tkaniną syntetyczną o delikatnej, wyczuwalnej pod palcami fakturze. Elementem wyróżniającym są okrągłe podłokietniki z metalu, płynnie przechodzące w kątowe, wspornikowe nogi, co nadaje całości architektoniczny, rzeźbiarski charakter. Proporcje krzeseł – szerokie siedziska i wysokie oparcia – zapewniają wygodę, a widoczne spawy i subtelne załamania powierzchni podkreślają solidność wykonania. Zestaw zachowany w bardzo dobrym stanie: obecne są jedynie delikatne ślady użytkowania, takie jak lekkie zagniecenia i subtelne przetarcia na tkaninie, bez poważnych uszkodzeń czy ingerencji w oryginalną strukturę.Forma tych krzeseł przemawia głosem lat 80., kiedy to design flirtował z geometrią, kontrastem i eksperymentem. Białe ramy układają się w miękkie, koliste linie, które – niczym cytat z włoskiego postmodernizmu – równoważą się z wyrazistą czernią tkaniny. Okrągłe podłokietniki i kątownicze nogi zdają się zapraszać do stołu, podkreślając atmosferę spotkania i dialogu. To meble, które opowiadają o czasie, gdy sztuka użytkowa miała prowokować, bawić i zaskakiwać, zachowując przy tym komfort i funkcjonalność.Zestaw krzeseł Cirkel dobrze odnajdzie się zarówno w jadalni inspirowanej estetyką lat 80., jak i w minimalistycznych czy eklektycznych przestrzeniach kolekcjonerskich. Można zestawić je z prostym, szklanym stołem na metalowych nogach albo z masywnym, surowym blatem drewnianym, uzyskując efekt kontrastu materiałów. Krzesła dobrze sprawdzą się także przy owalnym stole – ich geometryczna linia zyska wtedy dodatkowy rytm. Warto połączyć je z oświetleniem o industrialnym charakterze lub dodatkami w intensywnych kolorach, by podkreślić postmodernistyczny rodowód, albo z neutralną paletą i surowymi fakturami dla bardziej wyważonej, architektonicznej kompozycji.
