Żyrandol z lat 70. wykonany został z metalu w ciepłym, złotym odcieniu oraz szkła o wysokiej przejrzystości. Konstrukcję tworzą dwie koncentryczne obręcze, z których zwieszają się szklane kryształki o szlifie podłużnych sopli i łezek, rozmieszczone naprzemiennie w dwóch rzędach. Całość uzupełnia dekoracyjny łańcuch utrzymany w tej samej złotej tonacji. Kryształy są gładkie, polerowane, mocowane na drobnych metalowych haczykach – ich transparentność pozwala na efektowne załamywanie światła. Centralna oprawka lampy została wykonana z ceramiki, na której widoczne są subtelne spękania, co nie wpływa na jej funkcjonowanie. Proporcje żyrandola – wysokość 83 cm, średnica 27 cm – czynią go wyrazistym, lecz nie przytłaczającym punktem świetlnym. Stan zachowania bardzo dobry; całość kompletna, z drobnymi śladami czasu widocznymi w postaci spękań ceramicznej oprawki. Ten żyrandol opowiada historię lat 70., kiedy to geometryczna prostota spotykała się z dekoracyjnością i umiarkowaną nutą przepychu. Złote obręcze i szklane kryształki przypominają czasy, gdy wnętrza poszukiwały blasku i efektu światła rozproszonego w wielu kierunkach. Każdy refleks światła odbity przez szlifowane szkło przywodzi na myśl atmosferę domowych przyjęć, popołudniowej kawy pod rozproszonym kryształowym połyskiem – to głos epoki, która lubiła bawić się dekoracją bez utraty funkcjonalności. Żyrandol dobrze odnajdzie się w salonie lub eleganckiej jadalni, gdzie może zawisnąć nad stołem, podkreślając centralny punkt aranżacji. Można zestawić go z meblami utrzymanymi w nurcie mid-century modern lub z prostą, współczesną sofą dla kontrastu. Warto połączyć go z dodatkami w chłodnych odcieniach (grafit, granat) lub pastelowych tkaninach, co pozwoli złotemu metalowi i kryształom zagrać główną rolę. Kryształki dobrze współgrają z delikatnym światłem bocznym – np. lampami stołowymi o mlecznych kloszach lub ceramicznymi wazonami w pobliżu.
