Cukiernica secesyjna, mosiądz srebrny, Szandrik, Austria, początek XX w.
2 232 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 38256
Cukiernica wyprodukowana przez wytwórnię Szandrik na przełomie XIX i XX wieku to przykład secesyjnego rzemiosła z terenów dawnej monarchii Austro-Węgierskiej, dzisiejszej Austrii. Wykonana z mosiądzu platerowanego srebrem, przybiera formę zwartego cylindra osadzonego na czterech smukłych, łagodnie wygiętych nóżkach. Powierzchnię pokrywa precyzyjny, stylizowany grawerunek ostów, z organicznymi liniami i naturalistycznymi detalami, typowymi dla secesji. Chłodny, srebrzysty mat współgra z subtelnymi złoceniami widocznymi na motywach dekoracyjnych i uchwycie. Pokrywka, zamocowana na zawiasie, zwieńczona jest rzeźbiarskim, dwudzielnym uchwytem, przypominającym splecione łodygi roślin. Całość zdradza dużą dbałość o detal zarówno w grawerunku, jak i odlewie, a proporcje – wysokość 10,5 cm i średnica 10 cm – nadają jej kameralny charakter stołowego naczynia. Stan zachowania bardzo dobry: widoczne są jedynie minimalne ślady użytkowania, bez poważniejszych zarysowań czy wgnieceń, zachowana oryginalna patyna.Cukiernica ta niesie ze sobą atmosferę przełomu wieków, kiedy sztuka użytkowa zbliżała się do natury i szukała inspiracji w jej rytmach oraz formach. Jej powierzchnia opowiada o czasach, w których każdy detal był celebracją świata roślin, a motyw ostu – z kolczystą elegancją – stawał się symbolem siły i delikatności zarazem. Cylindryczna bryła, z wyraźnym podziałem na część użytkową i dekoracyjną, wydaje się szeptać o salonowych spotkaniach w wiedeńskich wnętrzach, gdzie srebrzysty połysk i złociste akcenty odbijały światło lamp na białych obrusach.Współcześnie cukiernicę można wprowadzić do klasycznie zaaranżowanej jadalni lub na stół w stylu eklektycznym, gdzie historyczne detale spotykają się z nowoczesnymi elementami. Dobrze zaprezentuje się w towarzystwie porcelanowych filiżanek z geometrycznym dekorem lub na tacy z jasnego drewna, podkreślając subtelną grę srebrzystych i złotych tonów. Można ją zestawić z innymi naczyniami z epoki secesji albo potraktować jako pojedynczy akcent na minimalistycznym stole, gdzie organiczny ornament i matowa powierzchnia staną się delikatnym, historycznym kontrapunktem.
