Fotel Hotspot Lounge, tkanina wielokolorowa, proj. O. Zape, Drabert, Niemcy, lata 80.
2 150 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 2639
Fotel „Hotspot Lounge Chair”, zaprojektowany przez Otto Zape dla Drabert w latach 80., stanowi wyrazisty przykład postmodernistycznej myśli projektowej. Konstrukcja opiera się na szerokim, miękko wyściełanym, okrągłym siedzisku, które otaczają asymetrycznie rozmieszczone podłokietniki: masywny po lewej stronie i wysoki, blokowy po prawej, pełniący rolę zarówno oparcia, jak i podłokietnika. Obicie z tkaniny w nasyconych tonach czerwieni, pomarańczu i szarości otula całość, podkreślając dynamiczną sylwetkę i nadając meblowi energetyczny charakter. Tkanina posiada matowe wykończenie, z subtelnymi przeszyciami widocznymi na krawędziach, a podstawa z metalu o szczotkowanym, srebrnym wykończeniu – w formie krzyżaka z płaskimi stopami – dopełnia całości industrialnym akcentem. Proporcje fotela są niskie i szerokie, co potęguje wrażenie komfortu i nowoczesnej swobody. Fotel zachowany w stanie znakomitym – oryginalna tapicerka i podstawa nie noszą śladów użytkowania ani renowacji. Forma tego fotela opowiada historię lat 80., kiedy postmodernizm zrywał z utartymi schematami, a meble stawały się śmiałą odpowiedzią na potrzebę indywidualizmu. Asymetria konstrukcji i żywa kolorystyka sugerują zabawę formą i poszukiwanie nowych znaczeń w codziennym przedmiocie – jakby sam fotel zapraszał do swobodnej interpretacji, nie narzucając jednego sposobu siedzenia. Matowa tkanina i szerokie siedzisko niosą echo epoki, dla której wygoda była równie ważna co ekspresja; metalowa podstawa dyskretnie przypomina o fascynacji technologią i przemysłowym detalem. Fotel „Hotspot Lounge Chair” można zestawić z minimalistyczną sofą o prostych liniach lub niskimi stolikami z chromu i szkła, by podkreślić jego rzeźbiarską obecność. Dobrze sprawdzi się zarówno w salonie o modernistycznym rodowodzie, jak i w eklektycznym wnętrzu kolekcjonerskim, gdzie kontrastuje z klasycznym drewnem lub miękkimi tekstyliami. Warto połączyć go z grafiką z epoki lub pojedynczym, geometrycznym oświetleniem, by wydobyć kolorystyczną energię i swobodę formy, jaką wnosi do przestrzeni.
