Kaganek modernizm, szkło, proj. B. Świstacka, Polska, lata 70.
770 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 13781
Szklany kaganek zaprojektowany przez Barbarę Świstacką dla Krakowskiego Instytutu Szkła w Krakowie powstał w latach 70. Jego konstrukcję stanowi obły, cięższy korpus z głęboko nasyconego szkła w odcieniach czerwieni z domieszką pomarańczowych i rubinowych tonów, wykończony szerokim, płaskim kołnierzem kontrastującym z miękką linią bryły. Krótka szyjka przechodzi w szeroki rant, który podkreśla rzeźbiarski charakter naczynia. Najbardziej rozpoznawalny detal to pojedynczy, masywny uchwyt, wykonany z półprzezroczystego szkła w jasnożółtym, miejscami złotawym odcieniu, przymocowany płynnie do korpusu. Uchwyt układa się w dekoracyjny zawijas, co stanowi dyskretny ukłon w stronę secesyjnych inspiracji, choć cała forma podporządkowana jest modernistycznej powściągliwości lat 60. i 70. Obiekt wykonano w technice ręcznego formowania, bez widocznych śladów produkcji maszynowej, co potwierdza kunszt szklarski. Powierzchnia jest gładka i lśniąca, a stan zachowania bardzo dobry, bez wyszczerbień, pęknięć czy śladów renowacji – brak też widocznych oznak użytkowania czy patyny.Forma tego kaganka przywołuje głosy minionej epoki, kiedy szkło było medium modernistycznej ekspresji, a zarazem przedmiotem użytku codziennego. W barwach głębokiej czerwieni drzemie ciepło powojennych polskich wnętrz, a spiralny uchwyt przywołuje echa dawnych lamp oliwnych, przemawiających szeptem wspomnień. Obiekt zdaje się łączyć powagę szkła artystycznego z lekkością odręcznego rysunku, niczym zaproszenie do subtelnego zatrzymania światła – zarówno metaforycznie, jak i dosłownie.Kaganek ten można wyeksponować na konsoli lub niskiej półce w salonie, gdzie wydobędzie głębię barw w zestawieniu z matową ceramiką lub neutralnym tłem ściany. Warto zestawić go z innymi szklanymi obiektami z epoki lub minimalistycznymi dodatkami z metalu i drewna, podkreślając jego modernistyczny rodowód. Dobrze odnajdzie się w aranżacjach w duchu mid-century modern, a także w kolekcjonerskich, eklektycznych przestrzeniach, gdzie pojedyncze, wyraziste akcenty tworzą narrację wnętrza.
