Krzesło gięte, brązowy buk, przyp. proj. M. Thonet, początek XX w.
390 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 33844
Antyczne krzesło gięte przypisywane Michaelowi Thonetowi, datowane na początek XX wieku (ok. 1900 r.), to przykład klasycznego europejskiego rzemiosła meblarskiego. Konstrukcja opiera się na technice gięcia drewna bukowego, która nadaje bryle płynność linii i subtelność proporcji. Wykończenie drewna utrzymane jest w ciepłym, średniobrązowym tonie o półmatowej powierzchni. Charakterystyczne są szerokie, zaokrąglone oparcie oraz elegancko wygięte podłokietniki, a całość uzupełnia solidnie wykonane siedzisko tapicerowane tkaniną gobelinową – wzór łączy motywy kwiatowe i geometryczne w tonach beżu, czerwieni i zieleni. Tapicerka mocowana jest metalowymi gwoździami, co podkreśla kolekcjonerski charakter mebla. Proporcje pozostają harmonijne: szerokość 67 cm, wysokość całkowita 80 cm, głębokość 55 cm, przy wysokości siedziska 50 cm. Krzesło nosi wyraźne ślady użytkowania – przetarcia, zarysowania, delikatną patynę na drewnie i podłokietnikach, a siedzisko jest wtórne, wykonane z tkaniny, w miejsce oryginalnej plecionki. Zachowany w stanie do renowacji lub jako eksponat kolekcjonerski, z autentycznym śladem czasu.W tej formie krzesło opowiada historię secesyjnej Europy, gdzie gięte drewno symbolizowało nowoczesność przełomu wieków. Wygięte ramiona i płynne linie wydają się szeptać o wiedeńskich kawiarniach, rozmowach przy stoliku i elegancji codzienności sprzed stulecia. Patyna drewna i zamiana plecionego siedziska na gobelinową tkaninę ilustrują, jak przedmiot potrafi wchłonąć kolejne warstwy doświadczeń, nie zatracając pierwotnego ducha. Każde przetarcie i odprysk na powierzchni to zapis minionych dekad – subtelna opowieść o zmianach stylu i przeznaczenia.Krzesło warto wprowadzić do wnętrz inspirowanych dawną Europą: klasycznym salonie, eklektycznym gabinecie lub autentycznej kawiarni o kolekcjonerskim zacięciu. Można zestawić je z innymi meblami z epoki secesji lub Art Nouveau, a także z nowoczesnymi, minimalistycznymi akcentami, by wyeksponować kontrast materiałów i form. Dobrze sprawdzi się zarówno jako solowy akcent przy oknie lub toaletce, jak i w towarzystwie stolika z marmurowym blatem czy regału z książkami i porcelaną, tworząc dyskretnie nostalgiczne tło codzienności.
