Łyżka serwingowa secesyjna, muszla beżowa, mosiądz platerowany srebrem, Austria, lata 90. XIX w.
640 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 16919
Łyżka serwingowa z końca XIX wieku, powstała w Austrii około 1890–1900, łączy szlachetne materiały i artystyczny detal charakterystyczny dla epoki secesji. Czerpak został wykonany z naturalnej muszli o delikatnie opalizującej powierzchni, prezentującej płynny gradient beżu, perłowej bieli i złocistych tonów. Muszla zachowuje organiczny, lekko asymetryczny owal, z subtelną wypukłością zapewniającą wygodę użycia. Oba elementy spaja dekoracyjne okucie z platerowanego srebrem mosiądzu: widoczne są finezyjne, roślinne motywy i misternie wyprofilowane przejścia, nawiązujące do secesyjnych dekoracji. Sam uchwyt przyciąga uwagę spiralnym skrętem, zakończonym kulistą gałką; powierzchnia metalu jest lekko zmatowiona i nosi ślady szlachetnej patyny, podkreślając oryginalność i wiek przedmiotu. Łączenia muszli z uchwytem wykończono precyzyjnie, wszystkie detale pozostają dobrze zachowane, bez widocznych uszkodzeń ani śladów napraw. Stan idealny: brak wyszczerbień, pęknięć czy trwałego zużycia zarówno na muszli, jak i na metalowych elementach.
W tej łyżce pobrzmiewa duch wiedeńskiej secesji końca XIX wieku – epoki, w której nawet codzienne przedmioty były nośnikiem estetycznej idei i dialogu sztuki oraz rzemiosła. Gładka, perłowa tafla muszli zdaje się opowiadać o wyrafinowaniu salonów minionej epoki, o długich śniadaniach i przyjęciach, na których każdy utensyl był nie tylko praktyczny, ale i dekoracyjny. Ze spiralnie wygiętej rękojeści przebijają się dynamiczne linie stylu Jugendstil, przypominając, że nawet niewielki detal mógł być wyrazem pragnienia nowoczesności i harmonii z naturą.
Łyżkę można wykorzystać w oprawie wyrafinowanego stołu – jako dodatek do serwowania kawioru, konfitur lub delikatnych past, w akompaniamencie porcelany z epoki albo szkła kryształowego. Doskonale sprawdzi się jako akcent w eklektycznych kompozycjach kolekcjonerskich – obok srebrnych sztućców z końca XIX wieku lub secesyjnej ceramiki – bądź jako punkt centralny na szklanej tacy w salonie. Dobrze współgra z wnętrzami utrzymanymi w stylu art nouveau, historycznymi salonami, a także z nowoczesnym tłem, gdzie pojedyncze antyczne obiekty budują atmosferę dialogu między epokami.
