Misa kryształowa z Murano, wytworzona przez hutę Mandruzatto około 1950 roku, stanowi przykład włoskiego szkła artystycznego połowy XX wieku w duchu modernizmu. Wykonana ze szkła kryształowego w technice sommerso, znanej również jako „słoneczna”, zainicjowanej przez Flavio Poli, obiekt ten zachwyca warstwową budową: ciepła, nasycona żółć i pomarańczowy ton subtelnie przechodzą pod grubą, transparentną powłoką. Ręcznie fasetowana, wielościenna forma podkreślona jest silnie lśniącą, polerowaną powierzchnią, a ostrza płaskich krawędzi kontrastują ze spokojnie wyoblonym wnętrzem misy. Wysokość przedmiotu to 8,5 cm, średnica 14 cm. Element pozbawiony jest okuć oraz dekoracji dodatkowych – całość skupia się na czystej geometrii i naturalnej głębi koloru. Stan zachowania: idealny, bez śladów użytkowania, rys czy wyszczerbień. Misa ta opowiada o powojennym optymizmie lat 50., kiedy światło i kolor stawały się językiem nowoczesności. Przełamywanie struktury światła w szkle sommerso sprawia, że każdy obrót przedmiotu wydobywa nowe odcienie, przywołując wrażenie letniego poranka zamkniętego w szlifie kryształu. Polerowana powierzchnia odbija otoczenie z filmową precyzją, sugerując, że rzemiosło Murano nie potrzebuje słów ani ozdób – samo szkło wystarcza, by zbudować narrację nieśpiesznej elegancji. Geometryczne płaszczyzny tej misy zostawiły w szkle ślad epoki, która ceniła zarówno innowację, jak i odrobinę teatralności. Obiekt może być samodzielnym akcentem na konsoli w salonie w stylu mid-century modern lub połączony z minimalistycznymi dodatkami z drewna tekowego czy marmuru. Warto zestawić go z dziełami sztuki o mocnych kolorach lub oszczędną kompozycją czerni i bieli, co pozwoli na podkreślenie gry światła i intensywności barwy szkła. Sprawdzi się także jako dekoracyjny przybornik na biżuterię czy klucze na designerskim stoliku przy wejściu, albo w aranżacji kolekcjonerskiej witryny, gdzie jego geometryczna bryła będzie przyciągać wzrok wśród innych włoskich szkł.
