Patera, ivory white, porcelit, proj. W. Gołajewska, Polska, lata 60.
1 400 PLN
Negocjuj cenę
unikat
O PRODUKCIEID 1857
Patera projektu Wiesławy Gołajewskiej, zrealizowana w Zakładach Porcelitu Stołowego „Pruszków” w latach 60., stanowi przykład polskiego modernizmu użytkowego. Forma opiera się na szerokiej, płytkiej misie wspartej na trzech masywnych, stożkowatych nogach, które płynnie przechodzą w całość naczynia. Porcelit został pokryty błyszczącym szkliwem w chłodnym, złamanym odcieniu bieli z delikatną szarością. Powierzchnię zdobi charakterystyczna dla epoki technika szkliwa zbiegającego: wypukłe, nieregularne wzory przypominają organiczne struktury – koral lub korę drzewa – i powtarzają się zarówno na misie, jak i nóżkach, podkreślając rzeźbiarski charakter bryły. Niewielki odprysk na krawędzi wskazuje na ślad użytkowania typowy dla wieku, natomiast brak pęknięć czy śladów napraw potwierdza dobry stan zachowania. Ten obiekt przemawia głosem polskiej szkoły designu lat 60., gdy nowoczesność spotykała się z poszukiwaniem formy inspirowanej naturą. Patera zdaje się opowiadać historię epoki, w której funkcja i ekspresja artystyczna były równoprawne: geometryczna stabilność nóg przełamana została swobodą szkliwionych wzorów, jakby projektantka chciała, by przedmiot był nie tylko użyteczny, ale i bliski, niemal organiczny w dotyku. W chłodnym odcieniu bieli i nieregularnych strukturach można odnaleźć echa ówczesnych poszukiwań harmonii między technologią a rękodziełem. Patera dobrze odnajdzie się jako samodzielny akcent na dębowym stole lub komodzie z lat 60., gdzie wydobędzie z otoczenia zarówno światło, jak i fakturę. Można zestawić ją z minimalistyczną ceramiką lub szkłem w neutralnych odcieniach, uzupełniając kompozycję o grafiki abstrakcyjne bądź tekstylia o wyrazistej strukturze. W aranżacjach mid-century modern lub wśród kolekcji przedmiotów z polskiej szkoły wzornictwa patera podkreśli dialog między rzemiosłem a nowoczesnością. Wymiary: wysokość 7 cm, średnica 11 cm. Wykonana z porcelitu szkliwionego przy użyciu techniki szkliwa zbiegającego. Zaleca się delikatne, ręczne czyszczenie miękką ściereczką; unikać środków żrących i mycia w zmywarce, aby zachować integralność szkliwa oraz strukturę powierzchni.
