Patera Zbójnicki 32 cm, porcelana, proj. Z. Stryjeńska, Chodzież, Polska, początek XX w.
99 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 30762
Dekoracyjna patera ścienna o średnicy 32 cm, wykonana z porcelany w manufakturze Chodzież na początku XX wieku, stanowi przykład polskiego wzornictwa z okresu międzywojennego. Projekt autorstwa Zofii Stryjeńskiej – wybitnej artystki i prekursorki modernizmu – ukazuje motyw „Zbójnickiego”, czyli dynamicznego tańca inspirowanego folklorem góralskim. Centralna kompozycja przedstawia stylizowaną, geometryczną postać tancerza w stroju regionalnym, zbudowaną z wyrazistych linii i skontrastowanych barw: brązów, zieleni, bieli, czerni, z akcentami czerwieni, błękitu, pomarańczu i żółci. Powierzchnia patery jest szkliwiona, z połyskiem potęgującym intensywność kolorów i czystość konturów. Obrzeże dekoracyjne tworzą trzy koncentryczne pasy w zieleni, pomarańczu i żółci. Patera została zaprojektowana z myślą o ekspozycji na ścianie, nie posiada podstawy ani nóżki. Zachowana w dobrym stanie, z niewielkimi, powierzchniowymi rysami typowymi dla delikatnego użytkowania.Forma tej patery opowiada historię modernistycznego zwrotu ku korzeniom: głos Stryjeńskiej wybrzmiewa tu ekspresją ruchu, geometrią sylwetki i śmiałym zestawieniem barw, które nawiązują do świątecznych zabaw i energii polskiej wsi lat 20. i 30. XX wieku. Ornamentyka, stylizowane stroje i żywa paleta są zapisem fascynacji epoki folklorem, reinterpretowanym przez pryzmat art déco. Każdy detal wydaje się tu świadectwem dumy z tożsamości i nowoczesnego podejścia do tradycji.Patera może stanowić wyrazisty akcent dekoracyjny w salonie, jadalni lub holu – zarówno jako pojedynczy obiekt, jak i element większej galerii ściennej złożonej z innych talerzy, grafik czy kolekcjonerskich dekoracji z motywami etnicznymi. Dobrze komponuje się z meblami z jasnego drewna, szklanymi lub metalowymi detalami, a także w eklektycznych aranżacjach kolekcjonerskich. Warto zestawić ją z obiektami z epoki art déco lub ze współczesnymi grafikami inspirowanymi folklorem, uzyskując wyważony dialog między historią a współczesnością.
