Rzeźba ścienna z lat 60. XX wieku to wyrazisty przykład modernizmu inspirowanego naturą – wykonana niemal wyłącznie z mosiądzu, przedstawia sylwetki dwóch żurawi wśród stylizowanych trzcin i geometrycznego motywu tafli wody. Polerowana powierzchnia metalu mieni się ciepłym, złotym odcieniem; elementy ptaków i trzcin wykończono w głębokim połysku, który kontrastuje z matowymi, niemal czarno-brązowymi detalami główek sitowia o delikatnej fakturze. Formy wydłużonych szyj i nóg zaprojektowano w duchu mid-century modern – podkreślono płynność, minimalizm i oszczędność środków, przy zachowaniu precyzyjnie kształtowanych proporcji. Lekkość ażurowego dołu nadaje całości głębię i optyczną miękkość. Artefakt ten zachowany jest w bardzo dobrej kondycji, po profesjonalnej renowacji – powierzchnia mosiądzu jest jednolita, bez widocznych śladów patyny czy uszkodzeń. Rzeźba zdaje się przywoływać spokojną, organiczną poetykę lat 60., kiedy modernizm szukał inspiracji w przyrodzie i subtelnie wprowadzał motywy fauny do wnętrz. Uproszczone, dynamiczne postaci żurawi opowiadają o migracjach i harmonii ruchu, a połysk metalu odbija światło niczym tafla porannego jeziora. Obecność tej kompozycji na ścianie staje się wizualnym poematem – mówi głosem epoki, w której forma była środkiem do przekazania idei lekkości, organicznego rytmu i optymizmu powojennego świata. W aranżacji rzeźba dobrze współgra z wnętrzem utrzymanym w duchu mid-century modern, jak i w stonowanych, eklektycznych przestrzeniach życiowych. Można zestawić ją z meblami z jasnego drewna, tekstyliami o wyrafinowanej fakturze oraz lustrami z mosiężną ramą, by podkreślić naturalny blask kompozycji. Dobrze sprawdzi się zawieszona nad niską komodą lub w sąsiedztwie innych zabytkowych dekoracji ściennych – szczególnie w salonie, gdzie światło naturalne wydobędzie głębię złotych refleksów i subtelny rysunek rzeźby.
