Emaliowana solniczka z lat 40. wykonana została na terenie Związku Radzieckiego i opatrzona państwową próbą srebra 916 oraz warszawskimi znakami probierczymi. Zwarta, kulista forma opiera się na trzech złoconych, sferycznych nóżkach. Głęboko nasycony, pomarańczowo-czerwony korpus stanowi tło dla misternych, komórkowych wzorów emalii: białe kwiaty z żółtymi środkami, oprawione w delikatne złote kontury i uzupełnione czarno-białymi akcentami liści, harmonijnie rozrzuconymi na powierzchni. Obręcz i nóżki wykończono matowym, miejscami subtelnie spatynowanym złotem. Proporcje naczynia są zwarte, z wyraźnie większą średnicą niż wysokość, a wykonanie cechuje precyzja widoczna w gładkich przejściach metalu i rozdzielających emalię przegrodach. Powierzchnia łączy połysk szkliwa z matowością metalu. Solniczka zachowana w bardzo dobrym stanie – brak odprysków czy pęknięć na emalii, jedynie delikatne, naturalne ślady użytkowania na metalowych elementach typowe dla wieku przedmiotu.W tej solniczce słychać głos powojennej Rosji: ornamentyka kwiatowa, czyste kontury i geometryczna symetria przywołują tradycje ludowej sztuki użytkowej, przeniesione w świat stołowych dekoracji. Emalia połyskuje jak letni ogród zamknięty w miniaturze, a złocone nóżki unoszą miseczkę ponad codzienność, sugerując drobny rytuał wyjęty z innego czasu. Każdy detal opowiada o szacunku dla rzemiosła, od precyzyjnie oddzielonych pól emalii po ciepłą, satynową powierzchnię metalu.Naczynie można wyeksponować na stole jadalnianym lub w witrynie, w towarzystwie innych emaliowanych przedmiotów z połowy XX wieku. Solniczka dobrze odnajdzie się w klasycznych, kolekcjonerskich aranżacjach, jak i w eklektycznych wnętrzach, gdzie detal vintage kontrastuje ze współczesną ceramiką lub szkłem. Warto połączyć ją z lnianym obrusem i prostą zastawą, by podkreślić jej rzeźbiarski charakter i barwną dekoracyjność.Średnica naczynia wynosi 4,8 cm, wysokość 3 cm, waga 43 g. Materiał bazowy to metal ze złoceniem oraz komórkowa emalia. Stan bardzo dobry, bez uszkodzeń emalii – jedynie drobne ślady użytkowania na złoconych elementach, typowe dla przedmiotów z tego okresu.
